Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
Czarnoksiężnik z krainy Oz
Dla widzów 8+
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
Czarnoksiężnik z krainy OZ - Niedziela Inna niż Wszystkie
Dla widzów 8+
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
A po spektaklu zapraszamy na familijne warsztaty nawiązujące do obejrzanego przedstawienia! W te wyjątkowe niedziele przygotowujemy specjalne zadania, a wśród nich: teatralne gry terenowe, zagadki, zabawy połączone ze zwiedzaniem zakamarków teatru, spotkania z aktorami, miniwarsztaty z animacji lalką czy penetrowanie teatralnych magazynów. A każda z niedziel będzie inna…
To wyjątkowa okazja do doświadczenia w teatrze tego, co na co dzień pozostaje niedostępne dla widza!
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
A po spektaklu zapraszamy na familijne warsztaty nawiązujące do obejrzanego przedstawienia! W te wyjątkowe niedziele przygotowujemy specjalne zadania, a wśród nich: teatralne gry terenowe, zagadki, zabawy połączone ze zwiedzaniem zakamarków teatru, spotkania z aktorami, miniwarsztaty z animacji lalką czy penetrowanie teatralnych magazynów. A każda z niedziel będzie inna…
To wyjątkowa okazja do doświadczenia w teatrze tego, co na co dzień pozostaje niedostępne dla widza!
Inna księżniczka Burgunda
Jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich dramatów na scenie Arlekina!
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Inna Księżniczka Burgunda - Nie jesteś za stary na Arlekina
Spektakl dla widzów 16+
Jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich dramatów na scenie Arlekina!
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich dramatów na scenie Arlekina!
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Kołysanka dla myszy
Dla dzieci od 4 lat
Jak ukołysać lęki i niepokoje? Mamy na to sposób!
Poznajcie Juliego – kilkuletniego chłopca, który nie może zasnąć. No bo w końcu w szafie czy pod łóżkiem może czaić się coś groźnego, prawda? A to stukanie w ścianach na pewno nie wróży niczego dobrego… Zatopiony w myślach chłopiec dostaje wskazówki od Księżyca, Wiatru i Kota, a każdy z nich ma własną receptę na spokojny sen. Ale czy okażą się one skuteczne też dla Juliego?
Co naprawdę nie pozwala mu spać i dlaczego warto czasem zaśpiewać kołysankę?
Zapraszamy na spektakl, który w ciepły, przewrotny i terapeutyczny sposób ukazuje najmłodszym, jak radzić sobie z lękiem. Temat nocnych niepokojów dotyczy przecież niemal wszystkich dzieci, a mali rozmówcy, podczas spotkania z autorką scenariusza, odnajdywali w Julim samych siebie.
Tekst został także skonsultowany z psychologiem, by w pełni odpowiadał potrzebom i wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Twórcy spektaklu, inspirując się teatrem dla nanajów, zadbali o to, aby był on „przytulny” i przyjazny dla ucha i oka, ale aby jednocześnie nikt nie zasnął w trakcie!
Nie zabraknie więc kojących dźwięków i zróżnicowanych form lalkowych, jak zawsze w Arlekinie.
Jak ukołysać lęki i niepokoje? Mamy na to sposób!
Poznajcie Juliego – kilkuletniego chłopca, który nie może zasnąć. No bo w końcu w szafie czy pod łóżkiem może czaić się coś groźnego, prawda? A to stukanie w ścianach na pewno nie wróży niczego dobrego… Zatopiony w myślach chłopiec dostaje wskazówki od Księżyca, Wiatru i Kota, a każdy z nich ma własną receptę na spokojny sen. Ale czy okażą się one skuteczne też dla Juliego?
Co naprawdę nie pozwala mu spać i dlaczego warto czasem zaśpiewać kołysankę?
Zapraszamy na spektakl, który w ciepły, przewrotny i terapeutyczny sposób ukazuje najmłodszym, jak radzić sobie z lękiem. Temat nocnych niepokojów dotyczy przecież niemal wszystkich dzieci, a mali rozmówcy, podczas spotkania z autorką scenariusza, odnajdywali w Julim samych siebie.
Tekst został także skonsultowany z psychologiem, by w pełni odpowiadał potrzebom i wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Twórcy spektaklu, inspirując się teatrem dla nanajów, zadbali o to, aby był on „przytulny” i przyjazny dla ucha i oka, ale aby jednocześnie nikt nie zasnął w trakcie!
Nie zabraknie więc kojących dźwięków i zróżnicowanych form lalkowych, jak zawsze w Arlekinie.
Legendarium
Główny bohater, dziesięcioletni Gniewko, ma dużo na głowie. Właśnie przeprowadził się do innego miasta, w którym czuje się obco, rodzice są skupieni na rozwijaniu zawodowej kariery, a szkolni prześladowcy nie odpuszczają. Gniewko ma zatem wszystkiego dość, a już najbardziej swojego imienia. Gniewomir brzmi przecież jak gotowe przezwisko, zwłaszcza, kiedy jest się „nowym”. Chłopak wdaje się więc w bójki i co rusz ląduje na dywaniku szkolnej pedagożki.
Nie on jeden zresztą, bo wezwanie dostaje także Kasia, dla której telefon stał się centrum wszechświata - oddzielającą ją od realiów taflą, przez którą nie sposób się przebić. Te dwie postaci, choć skrajnie różne, łączy ogromna samotność, nienawiść do otaczającego ich świata oraz tęsknota za byciem zrozumianym. Z pomocą przychodzi tu pomysłowa pedagog, zapraszając niechętnie do siebie nastawionych uczniów do udziału w grze planszowej, która ma zbliżyć ich do rozwiązania dręczących ich problemów.
Gra, inspirowana kultową powieścią i filmem „Jumanji”, okazuje się portalem do innej rzeczywistości. Nieoczekiwana wyprawa w nieznane przenosi naszych bohaterów do Legendarium - świata polskich baśni i legend, świata gry, w której to oni stają się pionkami, a której reguły ustala sam Diabli. Wzorowany na czarcie z legendy „Diabelska gra” antagonista wyzywa Kasię i Gniewka na pojedynek o ich dusze.
Diabli tylko czyha na potknięcie bohaterów, a każdą ich słabość przekuwa we własne zwycięstwo. Bo skoro Kasia i Gniewko tak bardzo nie akceptują świata, w którym żyją, może powinni zostać w Legendarium na zawsze i stać się elementem jego szalonej układanki? Dzięki tej groźbie bohaterowie są w stanie zrozumieć, co jest dla nich naprawdę ważne. Muszą zawalczyć o wolność i przede wszystkim, co wydaje się najtrudniejsze - otworzyć się na siebie i nauczyć się współpracować.
Barwny i efektowny spektakl w bliski młodzieży sposób przedstawia najpopularniejsze polskie podania, wpisując je w nowe konteksty. Przedstawienie w warstwie fabularnej, muzycznej i plastycznej sięga do słowiańskich korzeni i przenosi widzów wiele wieków wstecz. Wśród wplecionych tu wątków poznamy m.in. legendę o kwiecie paproci, o Wandzie, co nie chciała Niemca, o diable Borucie, Babie Jadze, o śpiących rycerzach w Tatrach czy „Legendę Janusza, czyli skąd pochodzi nazwa miasta Łódź”.
Nie on jeden zresztą, bo wezwanie dostaje także Kasia, dla której telefon stał się centrum wszechświata - oddzielającą ją od realiów taflą, przez którą nie sposób się przebić. Te dwie postaci, choć skrajnie różne, łączy ogromna samotność, nienawiść do otaczającego ich świata oraz tęsknota za byciem zrozumianym. Z pomocą przychodzi tu pomysłowa pedagog, zapraszając niechętnie do siebie nastawionych uczniów do udziału w grze planszowej, która ma zbliżyć ich do rozwiązania dręczących ich problemów.
Gra, inspirowana kultową powieścią i filmem „Jumanji”, okazuje się portalem do innej rzeczywistości. Nieoczekiwana wyprawa w nieznane przenosi naszych bohaterów do Legendarium - świata polskich baśni i legend, świata gry, w której to oni stają się pionkami, a której reguły ustala sam Diabli. Wzorowany na czarcie z legendy „Diabelska gra” antagonista wyzywa Kasię i Gniewka na pojedynek o ich dusze.
Diabli tylko czyha na potknięcie bohaterów, a każdą ich słabość przekuwa we własne zwycięstwo. Bo skoro Kasia i Gniewko tak bardzo nie akceptują świata, w którym żyją, może powinni zostać w Legendarium na zawsze i stać się elementem jego szalonej układanki? Dzięki tej groźbie bohaterowie są w stanie zrozumieć, co jest dla nich naprawdę ważne. Muszą zawalczyć o wolność i przede wszystkim, co wydaje się najtrudniejsze - otworzyć się na siebie i nauczyć się współpracować.
Barwny i efektowny spektakl w bliski młodzieży sposób przedstawia najpopularniejsze polskie podania, wpisując je w nowe konteksty. Przedstawienie w warstwie fabularnej, muzycznej i plastycznej sięga do słowiańskich korzeni i przenosi widzów wiele wieków wstecz. Wśród wplecionych tu wątków poznamy m.in. legendę o kwiecie paproci, o Wandzie, co nie chciała Niemca, o diable Borucie, Babie Jadze, o śpiących rycerzach w Tatrach czy „Legendę Janusza, czyli skąd pochodzi nazwa miasta Łódź”.
Mała Syrenka - Niedziela Inna Niż Wszystkie
Dla widzów od 7 lat.
Klasyczna bajka Andersena doczekała się wielu adaptacji, łącznie z najbardziej znaną wersją wytwórni Disney. Czy jednak jest to historia ze szczęśliwym zakończeniem? Czy wyzbywanie się głosu w zamian za miłość księcia jest dobrym pomysłem? Czy książę naprawdę chciałby spędzić życie z dziewczyną, z którą nie może się porozumieć? I czy główna bohaterka miałaby szansę na porozumienie się z ludźmi gdyby na przykład nauczyła się pisać, albo posługiwać językiem migowym? Te pytania pojawią się w najnowszej adaptacji, którą napisze Maria Wojtyszko na zamówienie Teatru Arlekin. Autorka znana ze sztuk, które w sposób krytyczny podchodzą do stereotypów na temat płci, rodziny i wychowania dzieci, wydobędzie z historii jej feministyczny aspekt. Przy tym spektakl będzie niepozbawiony poczucia humoru i dystansu, którego wymaga twórczość dla widzów w wieku szkolnym. „Mała Syrenka” będzie przedstawieniem, które dzięki formie nowoczesnego musicalu będzie dialogować z filmem i ukazywać inne możliwości interpretacyjne tej samej opowieści. Uwypuklony zostanie wątek żądzy przygód, charakter syrenki i jej wrodzona ciekawość świata. Fakt, że bohaterowie pochodzą z dwóch skrajnie różnych środowisk będzie problematyzowany jako bardzo dzisiaj istotna kwestia różnic kulturowych.
Klasyczna bajka Andersena doczekała się wielu adaptacji, łącznie z najbardziej znaną wersją wytwórni Disney. Czy jednak jest to historia ze szczęśliwym zakończeniem? Czy wyzbywanie się głosu w zamian za miłość księcia jest dobrym pomysłem? Czy książę naprawdę chciałby spędzić życie z dziewczyną, z którą nie może się porozumieć? I czy główna bohaterka miałaby szansę na porozumienie się z ludźmi gdyby na przykład nauczyła się pisać, albo posługiwać językiem migowym? Te pytania pojawią się w najnowszej adaptacji, którą napisze Maria Wojtyszko na zamówienie Teatru Arlekin. Autorka znana ze sztuk, które w sposób krytyczny podchodzą do stereotypów na temat płci, rodziny i wychowania dzieci, wydobędzie z historii jej feministyczny aspekt. Przy tym spektakl będzie niepozbawiony poczucia humoru i dystansu, którego wymaga twórczość dla widzów w wieku szkolnym. „Mała Syrenka” będzie przedstawieniem, które dzięki formie nowoczesnego musicalu będzie dialogować z filmem i ukazywać inne możliwości interpretacyjne tej samej opowieści. Uwypuklony zostanie wątek żądzy przygód, charakter syrenki i jej wrodzona ciekawość świata. Fakt, że bohaterowie pochodzą z dwóch skrajnie różnych środowisk będzie problematyzowany jako bardzo dzisiaj istotna kwestia różnic kulturowych.
O dwóch takich, co ukradli księżyc
Dla widzów od 5 lat.
Propozycja Arlekina jest współczesną, rozśpiewaną inscenizacją znanej powieści Kornela Makuszyńskiego o dwóch niegrzecznych i leniwych braciach, którzy swoim zachowaniem zatruwają życie rodziny i rodzinnej wsi. Jacek i Placek, bo tak nazywają się bliźniacy, spędzają całe dnie na wygłupach, leniuchowaniu, dokuczaniu innym a nawet na kradzieżach… Ponieważ nie zamierzają się uczyć ani pracować w przyszłości, pewnego dnia postanawiają ukraść złoty księżyc i sprzedać go, aby mieć pieniądze na swoje próżniacze życie. Ruszają więc w długą i pełną przygód podróż, która całkowicie ich odmieni… Spotykają na swojej drodze całą galerię rozmaitych postaci jak matka z Bagien, pelikany, rój pszczół, zbójców czy nieborak. Czy odnajdą w niej siebie i trafią do mamy? Czy dotkną i poczują, co w ich życiu ważne? Czym będzie dla nich wspólna droga w nieznane, i wreszcie – czym jest dla nich, a także i ich rówieśników, dzisiejszych kilkulatków, poczucie straty…
Propozycja Arlekina jest współczesną, rozśpiewaną inscenizacją znanej powieści Kornela Makuszyńskiego o dwóch niegrzecznych i leniwych braciach, którzy swoim zachowaniem zatruwają życie rodziny i rodzinnej wsi. Jacek i Placek, bo tak nazywają się bliźniacy, spędzają całe dnie na wygłupach, leniuchowaniu, dokuczaniu innym a nawet na kradzieżach… Ponieważ nie zamierzają się uczyć ani pracować w przyszłości, pewnego dnia postanawiają ukraść złoty księżyc i sprzedać go, aby mieć pieniądze na swoje próżniacze życie. Ruszają więc w długą i pełną przygód podróż, która całkowicie ich odmieni… Spotykają na swojej drodze całą galerię rozmaitych postaci jak matka z Bagien, pelikany, rój pszczół, zbójców czy nieborak. Czy odnajdą w niej siebie i trafią do mamy? Czy dotkną i poczują, co w ich życiu ważne? Czym będzie dla nich wspólna droga w nieznane, i wreszcie – czym jest dla nich, a także i ich rówieśników, dzisiejszych kilkulatków, poczucie straty…
Opowieść wigilijna
Dla widzów od 9 lat.
„Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa to klasyczna, ponadczasowa lektura, której szczególną moc odczuwamy w okresie bożonarodzeniowym, ale której wymowę powinien bez wątpienia uosabiać każdy dzień roku.
Historia Ebenezera Scrooge’a to przykład typowej baśni drogi, w której główny bohater poprzez spotkania z kolejnymi postaciami oraz dzięki poznaniu samego siebie przechodzi głęboką przemianę. Magia tego zdarzenia ma miejsce w noc wigilii Bożego Narodzenia.
Ebenezer Scrooge, to bezwzględny, chytry przedsiębiorca, który w swej bezduszności nie liczy się z drugim człowiekiem. Jedynym priorytetem któremu jest wierny to pomnażanie majątku. W noc wigilijną nawiedza go duch zmarłego wspólnika Jakuba Marleya. Okazuje się, że nie może zaznać wiecznego spokoju, ponieważ wiódł życie pełne obojętności i skąpstwa. Jego pojawienie się jest ostrzeżeniem przed poważnymi konsekwencjami jakie czekają Scrooge’a, jeśli ten nie zmieni swojego postępowania. I tak rozpoczyna się podróż Ebenezera, i to podróż najtrudniejsza, bo w głąb samego siebie.
Kolejne objawiające mu się duchy ukazują niepokojące wizje z jego przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, skłaniając go do rachunku sumienia. Spotyka się z biedą i nędzą, widzi i doświadcza, jak jest postrzegany przez innych, przeżywa nawet własny pogrzeb. Wizyty duchów skłaniają go do refleksji – tak Scrooge wykorzystuje otrzymaną szansę i wreszcie zawraca z drogi, którą obrał w młodości.
Przedstawienie żongluje rozmaitymi konwencjami i symbolami teatralnymi, zakłada grę w wielu planach, wykorzystanie lalek, masek i wszelkich tajemnic teatru ożywionej formy w iście burtonowskim stylu, z cechami groteski i makabreski.
Spektakl dotyka spraw najważniejszych i zadaje pytanie, co dziś znaczy być dobrym i uczciwym człowiekiem. To z kolei w dzisiejszych, bardzo trudnych czasach, którymi rządzi osamotnienie, pośpiech i konsumpcjonizm, wydaje się szczególnie zasadne i powinno skłaniać do refleksji nad kondycją współczesnego człowieka.
Głównym celem projektu jest realizacja spektaklu inspirowanego klasyką literatury światowej – ponadczasową „Opowieścią wigilijną” Charlesa Dickensa. Mottem, które nas zainspirowało było „Warto być przyzwoitym człowiekiem” Władysława Bartoszewskiego.
W inscenizacji przeznaczonej dla widza dorastającego i dorosłego skupimy się na kondycji człowieka, idei humanizmu i wartościach społecznych, które główny bohater odkrywa dopiero po doświadczeniu podróży w głąb siebie. Poruszymy w nim temat samotności, kryzysu relacji i swoistej „bezdomności”. Jesteśmy teatrem specjalizującym się w operowaniu animantami, więc spektakl zakłada grę w wielu planach, wykorzystanie lalek, masek i tajemnic teatru ożywionej formy. Żonglować będzie konwencjami z wykorzystaniem gatunków i symboli. Nie będzie stronić od groteski i makabreski, po to, aby zbudować na wielu poziomach świat snu, urojeń i rzeczywistości Scrooge’a, a jego fantasmagorie poddać uniwersalnemu przekazowi autora i zapytać, co DZIŚ znaczy „być człowiekiem”.
„Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa to klasyczna, ponadczasowa lektura, której szczególną moc odczuwamy w okresie bożonarodzeniowym, ale której wymowę powinien bez wątpienia uosabiać każdy dzień roku.
Historia Ebenezera Scrooge’a to przykład typowej baśni drogi, w której główny bohater poprzez spotkania z kolejnymi postaciami oraz dzięki poznaniu samego siebie przechodzi głęboką przemianę. Magia tego zdarzenia ma miejsce w noc wigilii Bożego Narodzenia.
Ebenezer Scrooge, to bezwzględny, chytry przedsiębiorca, który w swej bezduszności nie liczy się z drugim człowiekiem. Jedynym priorytetem któremu jest wierny to pomnażanie majątku. W noc wigilijną nawiedza go duch zmarłego wspólnika Jakuba Marleya. Okazuje się, że nie może zaznać wiecznego spokoju, ponieważ wiódł życie pełne obojętności i skąpstwa. Jego pojawienie się jest ostrzeżeniem przed poważnymi konsekwencjami jakie czekają Scrooge’a, jeśli ten nie zmieni swojego postępowania. I tak rozpoczyna się podróż Ebenezera, i to podróż najtrudniejsza, bo w głąb samego siebie.
Kolejne objawiające mu się duchy ukazują niepokojące wizje z jego przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, skłaniając go do rachunku sumienia. Spotyka się z biedą i nędzą, widzi i doświadcza, jak jest postrzegany przez innych, przeżywa nawet własny pogrzeb. Wizyty duchów skłaniają go do refleksji – tak Scrooge wykorzystuje otrzymaną szansę i wreszcie zawraca z drogi, którą obrał w młodości.
Przedstawienie żongluje rozmaitymi konwencjami i symbolami teatralnymi, zakłada grę w wielu planach, wykorzystanie lalek, masek i wszelkich tajemnic teatru ożywionej formy w iście burtonowskim stylu, z cechami groteski i makabreski.
Spektakl dotyka spraw najważniejszych i zadaje pytanie, co dziś znaczy być dobrym i uczciwym człowiekiem. To z kolei w dzisiejszych, bardzo trudnych czasach, którymi rządzi osamotnienie, pośpiech i konsumpcjonizm, wydaje się szczególnie zasadne i powinno skłaniać do refleksji nad kondycją współczesnego człowieka.
Głównym celem projektu jest realizacja spektaklu inspirowanego klasyką literatury światowej – ponadczasową „Opowieścią wigilijną” Charlesa Dickensa. Mottem, które nas zainspirowało było „Warto być przyzwoitym człowiekiem” Władysława Bartoszewskiego.
W inscenizacji przeznaczonej dla widza dorastającego i dorosłego skupimy się na kondycji człowieka, idei humanizmu i wartościach społecznych, które główny bohater odkrywa dopiero po doświadczeniu podróży w głąb siebie. Poruszymy w nim temat samotności, kryzysu relacji i swoistej „bezdomności”. Jesteśmy teatrem specjalizującym się w operowaniu animantami, więc spektakl zakłada grę w wielu planach, wykorzystanie lalek, masek i tajemnic teatru ożywionej formy. Żonglować będzie konwencjami z wykorzystaniem gatunków i symboli. Nie będzie stronić od groteski i makabreski, po to, aby zbudować na wielu poziomach świat snu, urojeń i rzeczywistości Scrooge’a, a jego fantasmagorie poddać uniwersalnemu przekazowi autora i zapytać, co DZIŚ znaczy „być człowiekiem”.
Opowieść wigilijna - Nie jesteś za stary na Arlekina
„Nie jesteś za stary na Arlekina” to specjalne wydarzenia dla widzów 16+, mające na celu „odczarowanie” wizerunku teatru lalek jako miejsca poświęconego wyłącznie najmłodszym. Jeśli do tej pory myślałeś, że Arlekin nie oferuje przedstawień dla Twojej grupy wiekowej – ten cykl jest właśnie dla Ciebie! Daj się oczarować teatrowi formy!
Historia Ebenezera Scrooge’a to przykład typowej baśni drogi, w której główny bohater poprzez spotkania z kolejnymi postaciami oraz dzięki poznaniu samego siebie przechodzi głęboką przemianę. Magia tego zdarzenia ma miejsce w noc wigilii Bożego Narodzenia.
Ebenezer Scrooge – bezwzględny, chytry przedsiębiorca, w swej bezduszności nie liczy się z drugim człowiekiem. Jedynym priorytetem, któremu jest wierny to pomnażanie majątku. W noc wigilijną nawiedza go duch zmarłego wspólnika Jakuba Marleya. Okazuje się, że nie może zaznać wiecznego spokoju, ponieważ wiódł życie pełne obojętności i skąpstwa. Jego pojawienie się jest ostrzeżeniem przed poważnymi konsekwencjami, jakie czekają Scrooge’a, jeśli ten nie zmieni swojego postępowania. I tak rozpoczyna się podróż Ebenezera, i to podróż najtrudniejsza, bo w głąb samego siebie.
Kolejne objawiające mu się duchy ukazują niepokojące wizje z jego przeszłości, teraźniejszościi przyszłości, skłaniając go do rachunku sumienia. Spotyka się z biedą i nędzą, widzi i doświadcza, jak jest postrzegany przez innych. Wizyty duchów skłaniają go do refleksji – tak Scrooge wykorzystuje otrzymaną szansę i wreszcie zawraca z drogi, którą obrał w młodości.
Przedstawienie żongluje rozmaitymi konwencjami i symbolami teatralnymi i rozgrywa się w kilku planach, z wykorzystaniem lalek, masek i wszelkich tajemnic teatru ożywionej formy, w dodatku w iście burtonowskim stylu, z cechami groteski i makabreski. Jego wielkim atutem są też wpadające w ucho songi Marcina Nagnajewicza z tekstami Roberta Jarosza.
"Opowieść wigilijna" dotyka spraw najważniejszych i zadaje pytanie, co dziś znaczy być dobrym i uczciwym człowiekiem.
Historia Ebenezera Scrooge’a to przykład typowej baśni drogi, w której główny bohater poprzez spotkania z kolejnymi postaciami oraz dzięki poznaniu samego siebie przechodzi głęboką przemianę. Magia tego zdarzenia ma miejsce w noc wigilii Bożego Narodzenia.
Ebenezer Scrooge – bezwzględny, chytry przedsiębiorca, w swej bezduszności nie liczy się z drugim człowiekiem. Jedynym priorytetem, któremu jest wierny to pomnażanie majątku. W noc wigilijną nawiedza go duch zmarłego wspólnika Jakuba Marleya. Okazuje się, że nie może zaznać wiecznego spokoju, ponieważ wiódł życie pełne obojętności i skąpstwa. Jego pojawienie się jest ostrzeżeniem przed poważnymi konsekwencjami, jakie czekają Scrooge’a, jeśli ten nie zmieni swojego postępowania. I tak rozpoczyna się podróż Ebenezera, i to podróż najtrudniejsza, bo w głąb samego siebie.
Kolejne objawiające mu się duchy ukazują niepokojące wizje z jego przeszłości, teraźniejszościi przyszłości, skłaniając go do rachunku sumienia. Spotyka się z biedą i nędzą, widzi i doświadcza, jak jest postrzegany przez innych. Wizyty duchów skłaniają go do refleksji – tak Scrooge wykorzystuje otrzymaną szansę i wreszcie zawraca z drogi, którą obrał w młodości.
Przedstawienie żongluje rozmaitymi konwencjami i symbolami teatralnymi i rozgrywa się w kilku planach, z wykorzystaniem lalek, masek i wszelkich tajemnic teatru ożywionej formy, w dodatku w iście burtonowskim stylu, z cechami groteski i makabreski. Jego wielkim atutem są też wpadające w ucho songi Marcina Nagnajewicza z tekstami Roberta Jarosza.
"Opowieść wigilijna" dotyka spraw najważniejszych i zadaje pytanie, co dziś znaczy być dobrym i uczciwym człowiekiem.
Trzy świnki
Dla widzów 5+
Nasze odczytanie „Trzech świnek” przenosi dobrze znaną historię w realia współczesnych konfliktów sąsiedzkich i… remontowych katastrof.
Wilk pojawia się tu jako przebiegły deweloper, który sprzedaje świnkom wymarzone domy.Problem w tym, że na miejscu zastają one jedynie… puste działki. Oszukane i zdane wyłącznie na siebie muszą zakasać rękawy i postawić domy od podstaw.
To jednak dopiero początek kłopotów. Różnice charakterów i sąsiedzkie uprzedzenia szybko dają o sobie znać, a zatrudniona ekipa budowlana reprezentuje wszystko, co w remontach najgorsze – i zarazem najbardziej komiczne. Spektakl czerpie inspiracje między innymi z kultowego serialu “Sąsiedzi” oraz filmu „Sami swoi” i z humorem przygląda się mechanizmom sąsiedzkich konfliktów. Pokazuje, jak łatwo wywołać burzę o drobiazg i jak trudno zrobić pierwszy krok w stronę zgody.
Kiedy jednak na horyzoncie znowu pojawia się Wilk, świnki stają przed znacznie poważniejszym wyzwaniem. Będą dalej budować między sobą mury i pielęgnować wzajemne urazy czy zrozumieją, że wobec prawdziwego zagrożenia mogą więcej osiągnąć razem niż osobno?
„Trzy świnki” stają się tym samym historią o budowaniu – nie tylko domów, lecz przede wszystkim relacji. Opowiedziana językiem teatru lalek i formy zachwyca pomysłowością, dostarczając widzom wielu teatralnych niespodzianek.
Nasze odczytanie „Trzech świnek” przenosi dobrze znaną historię w realia współczesnych konfliktów sąsiedzkich i… remontowych katastrof.
Wilk pojawia się tu jako przebiegły deweloper, który sprzedaje świnkom wymarzone domy.Problem w tym, że na miejscu zastają one jedynie… puste działki. Oszukane i zdane wyłącznie na siebie muszą zakasać rękawy i postawić domy od podstaw.
To jednak dopiero początek kłopotów. Różnice charakterów i sąsiedzkie uprzedzenia szybko dają o sobie znać, a zatrudniona ekipa budowlana reprezentuje wszystko, co w remontach najgorsze – i zarazem najbardziej komiczne. Spektakl czerpie inspiracje między innymi z kultowego serialu “Sąsiedzi” oraz filmu „Sami swoi” i z humorem przygląda się mechanizmom sąsiedzkich konfliktów. Pokazuje, jak łatwo wywołać burzę o drobiazg i jak trudno zrobić pierwszy krok w stronę zgody.
Kiedy jednak na horyzoncie znowu pojawia się Wilk, świnki stają przed znacznie poważniejszym wyzwaniem. Będą dalej budować między sobą mury i pielęgnować wzajemne urazy czy zrozumieją, że wobec prawdziwego zagrożenia mogą więcej osiągnąć razem niż osobno?
„Trzy świnki” stają się tym samym historią o budowaniu – nie tylko domów, lecz przede wszystkim relacji. Opowiedziana językiem teatru lalek i formy zachwyca pomysłowością, dostarczając widzom wielu teatralnych niespodzianek.
Wędrówka Nabu
Dla widzów od 7 lat, dla młodzieży i dorosłych
Nabu to mała dziewczynka, która mieszka w wiosce za morzem. Ma piękny, ciepły dom i kochającą rodzinę. Pewnego dnia, w niewyjaśnionych dla niej okolicznościach, wybucha pożar, który odbiera im wszystkim bezpieczne schronienie. Dom udaje się szybko odbudować, ale niestety, nie na długo, bo wkrótce znów pojawia się ogień...Nabu postanawia uciec z ogarniętej pożogą rodzinnej wioski, by odnaleźć miejsce, w którym nie palą się domy i gdzie wszyscy mogliby być wreszcie bezpieczni.
„Wędrówka Nabu” to historia o odwadze, strachu i poszukiwaniu domu. Spektakl stanowi zapis heroicznej, samotnej wyprawy przez pustynie i wielkie wody, podczas której dziewczynka nie spotyka życzliwych ludzi, wpada w niewidoczne druty kolczaste, które pozostawiają odczuwalne rany oraz zobaczy łódki, których nie ma - przynajmniej nie dla wszystkich… Historia Nabu pokazuje, jak ciężko jest uciec przed strachem i bólem. Jak wiele trzeba wycierpieć, by osiągnąć cel wędrówki. I mimo tego, że dotychczasowa droga bardzo ją okaleczyła i wystraszyła, decyduje się wyruszyć poza bezkres horyzontu. Do lepszego świata...
Książka Jarosława Mikołajewskiego na podstawie, której powstaje spektakl to niezwykła, poetycka opowieść podejmująca temat kryzysu migracyjnego i nietolerancji. Jej adaptacja zostanie opowiedziana przy użyciu lalek stolikowych i plastycznych środków wyrazu. Ożywiona przez troje aktorów ma się stać pretekstem do odważnej dyskusji z młodym odbiorcą, być może łamiąc tabu.
Nabu to mała dziewczynka, która mieszka w wiosce za morzem. Ma piękny, ciepły dom i kochającą rodzinę. Pewnego dnia, w niewyjaśnionych dla niej okolicznościach, wybucha pożar, który odbiera im wszystkim bezpieczne schronienie. Dom udaje się szybko odbudować, ale niestety, nie na długo, bo wkrótce znów pojawia się ogień...Nabu postanawia uciec z ogarniętej pożogą rodzinnej wioski, by odnaleźć miejsce, w którym nie palą się domy i gdzie wszyscy mogliby być wreszcie bezpieczni.
„Wędrówka Nabu” to historia o odwadze, strachu i poszukiwaniu domu. Spektakl stanowi zapis heroicznej, samotnej wyprawy przez pustynie i wielkie wody, podczas której dziewczynka nie spotyka życzliwych ludzi, wpada w niewidoczne druty kolczaste, które pozostawiają odczuwalne rany oraz zobaczy łódki, których nie ma - przynajmniej nie dla wszystkich… Historia Nabu pokazuje, jak ciężko jest uciec przed strachem i bólem. Jak wiele trzeba wycierpieć, by osiągnąć cel wędrówki. I mimo tego, że dotychczasowa droga bardzo ją okaleczyła i wystraszyła, decyduje się wyruszyć poza bezkres horyzontu. Do lepszego świata...
Książka Jarosława Mikołajewskiego na podstawie, której powstaje spektakl to niezwykła, poetycka opowieść podejmująca temat kryzysu migracyjnego i nietolerancji. Jej adaptacja zostanie opowiedziana przy użyciu lalek stolikowych i plastycznych środków wyrazu. Ożywiona przez troje aktorów ma się stać pretekstem do odważnej dyskusji z młodym odbiorcą, być może łamiąc tabu.
Wędrówka Nabu
Dla widzów od 7 lat, dla młodzieży i dorosłych
Nabu to mała dziewczynka, która mieszka w wiosce za morzem. Ma piękny, ciepły dom i kochającą rodzinę. Pewnego dnia, w niewyjaśnionych dla niej okolicznościach, wybucha pożar, który odbiera im wszystkim bezpieczne schronienie. Dom udaje się szybko odbudować, ale niestety, nie na długo, bo wkrótce znów pojawia się ogień...Nabu postanawia uciec z ogarniętej pożogą rodzinnej wioski, by odnaleźć miejsce, w którym nie palą się domy i gdzie wszyscy mogliby być wreszcie bezpieczni.„Wędrówka Nabu” to historia o odwadze, strachu i poszukiwaniu domu. Spektakl stanowi zapis heroicznej, samotnej wyprawy przez pustynie i wielkie wody, podczas której dziewczynka nie spotyka życzliwych ludzi, wpada w niewidoczne druty kolczaste, które pozostawiają odczuwalne rany oraz zobaczy łódki, których nie ma - przynajmniej nie dla wszystkich… Historia Nabu pokazuje, jak ciężko jest uciec przed strachem i bólem. Jak wiele trzeba wycierpieć, by osiągnąć cel wędrówki. I mimo tego, że dotychczasowa droga bardzo ją okaleczyła i wystraszyła, decyduje się wyruszyć poza bezkres horyzontu. Do lepszego świata...
Książka Jarosława Mikołajewskiego na podstawie, której powstaje spektakl to niezwykła, poetycka opowieść podejmująca temat kryzysu migracyjnego i nietolerancji. Jej adaptacja zostanie opowiedziana przy użyciu lalek stolikowych i plastycznych środków wyrazu. Ożywiona przez troje aktorów ma się stać pretekstem do odważnej dyskusji z młodym odbiorcą, być może łamiąc tabu.
Nabu to mała dziewczynka, która mieszka w wiosce za morzem. Ma piękny, ciepły dom i kochającą rodzinę. Pewnego dnia, w niewyjaśnionych dla niej okolicznościach, wybucha pożar, który odbiera im wszystkim bezpieczne schronienie. Dom udaje się szybko odbudować, ale niestety, nie na długo, bo wkrótce znów pojawia się ogień...Nabu postanawia uciec z ogarniętej pożogą rodzinnej wioski, by odnaleźć miejsce, w którym nie palą się domy i gdzie wszyscy mogliby być wreszcie bezpieczni.„Wędrówka Nabu” to historia o odwadze, strachu i poszukiwaniu domu. Spektakl stanowi zapis heroicznej, samotnej wyprawy przez pustynie i wielkie wody, podczas której dziewczynka nie spotyka życzliwych ludzi, wpada w niewidoczne druty kolczaste, które pozostawiają odczuwalne rany oraz zobaczy łódki, których nie ma - przynajmniej nie dla wszystkich… Historia Nabu pokazuje, jak ciężko jest uciec przed strachem i bólem. Jak wiele trzeba wycierpieć, by osiągnąć cel wędrówki. I mimo tego, że dotychczasowa droga bardzo ją okaleczyła i wystraszyła, decyduje się wyruszyć poza bezkres horyzontu. Do lepszego świata...
Książka Jarosława Mikołajewskiego na podstawie, której powstaje spektakl to niezwykła, poetycka opowieść podejmująca temat kryzysu migracyjnego i nietolerancji. Jej adaptacja zostanie opowiedziana przy użyciu lalek stolikowych i plastycznych środków wyrazu. Ożywiona przez troje aktorów ma się stać pretekstem do odważnej dyskusji z młodym odbiorcą, być może łamiąc tabu.
Wielka zagadka Misia Uszatka
Dla widzów od 4 roku życia
„Miś Uszatek” Czesława Janczarskiego to klasyka polskiej literatury dziecięcej. Pluszowy niedźwiadek, którego przygody doczekały się filmowej realizacji w łódzkim studio animacji Se-ma-for, zawładnął niegdyś wyobraźnią dużych i małych na całe dekady. Dziś o tego nieco zapomnianego przez obecne pokolenie przedszkolnych dzieci oraz o jego przygody, chcielibyśmy się upomnieć w teatrze – przypominając ulubionego bohatera poprzednich pokoleń. Pragniemy, aby Miś Uszatek, jego mikroświat i świat jego wartości stanowił znowu element codzienności odwiedzających teatr widzów.Inspiracją do powstania sztuki "Wielka zagadka Misia Uszatka" była postać stworzona przez Czesława Janczarskiego (autor) i Zbigniewa Rychlickiego (ilustrator). Jej autor, znany dramaturg i reżyser Maciej Wojtyszko, stworzył dla tej postaci zupełnie nową historię, z zachowaniem ducha pierwowzoru. Propozycja Teatru Lalek Arlekin to opowieść o tym, co w życiu najistotniejsze, przedstawiona w skali mikro. To refleksja nad tym, co teraz, pomyślana jako krzepiąca historia o przyjaźni i pomaganiu, może dać naszym dzieciom – np. wsparcie w działaniu, model relacji czy baśniowego przewodnika.
„Miś Uszatek” Czesława Janczarskiego to klasyka polskiej literatury dziecięcej. Pluszowy niedźwiadek, którego przygody doczekały się filmowej realizacji w łódzkim studio animacji Se-ma-for, zawładnął niegdyś wyobraźnią dużych i małych na całe dekady. Dziś o tego nieco zapomnianego przez obecne pokolenie przedszkolnych dzieci oraz o jego przygody, chcielibyśmy się upomnieć w teatrze – przypominając ulubionego bohatera poprzednich pokoleń. Pragniemy, aby Miś Uszatek, jego mikroświat i świat jego wartości stanowił znowu element codzienności odwiedzających teatr widzów.Inspiracją do powstania sztuki "Wielka zagadka Misia Uszatka" była postać stworzona przez Czesława Janczarskiego (autor) i Zbigniewa Rychlickiego (ilustrator). Jej autor, znany dramaturg i reżyser Maciej Wojtyszko, stworzył dla tej postaci zupełnie nową historię, z zachowaniem ducha pierwowzoru. Propozycja Teatru Lalek Arlekin to opowieść o tym, co w życiu najistotniejsze, przedstawiona w skali mikro. To refleksja nad tym, co teraz, pomyślana jako krzepiąca historia o przyjaźni i pomaganiu, może dać naszym dzieciom – np. wsparcie w działaniu, model relacji czy baśniowego przewodnika.
Wielki Zły Lis
Dla dzieci od 5 lat
“Wielki Zły Lis” to zrealizowana na podstawie bestsellerowego komiksu pod tym samym tytułem światowa prapremiera teatralna.
Tytułowy wielki, zły lis wprawdzie bardzo chciałby siać postrach i trząść całym lasem, jednak zupełnie mu to nie wychodzi. Przez całkowity brak umiejętności łowieckich, każda próba polowania kończy się fiaskiem i upokorzeniem, a sam lis jest pośmiewiskiem całej okolicy, szczególnie kur. Bezradny i wciąż głodny (bo ile można jeść samą rzepę), daje się namówić prawdziwemu drapieżnikowi, wilkowi, na z pozoru genialny plan. Po co polować na kury i ryzykować życie, skoro można ukraść same jajka, a następnie odchować pisklaki, żeby zrobiły się tłuściutkie, i już - posiłek gotowy! Jednak to, co w teorii brzmi dobrze, w praktyce będzie oczywiście bardzo trudne, a w spektaklu na podstawie komiksu Rennera - także niesłychanie zabawne.
Historia porusza wiele ważkich, jednocześnie współczesnych i ponadczasowych tematów, jak przyjaźń, poszukiwanie swojej tożsamości i swojego miejsca w świecie, poświęcenie i nieograniczona moc macierzyńskiej miłości.
Wykorzystane w spektaklu formy zostały zaprojektowane wg dziecięcych rysunków, wyłonionych w ramach konkursu plastycznego na projekt lalki teatralnej.
“Wielki Zły Lis” to zrealizowana na podstawie bestsellerowego komiksu pod tym samym tytułem światowa prapremiera teatralna.
Tytułowy wielki, zły lis wprawdzie bardzo chciałby siać postrach i trząść całym lasem, jednak zupełnie mu to nie wychodzi. Przez całkowity brak umiejętności łowieckich, każda próba polowania kończy się fiaskiem i upokorzeniem, a sam lis jest pośmiewiskiem całej okolicy, szczególnie kur. Bezradny i wciąż głodny (bo ile można jeść samą rzepę), daje się namówić prawdziwemu drapieżnikowi, wilkowi, na z pozoru genialny plan. Po co polować na kury i ryzykować życie, skoro można ukraść same jajka, a następnie odchować pisklaki, żeby zrobiły się tłuściutkie, i już - posiłek gotowy! Jednak to, co w teorii brzmi dobrze, w praktyce będzie oczywiście bardzo trudne, a w spektaklu na podstawie komiksu Rennera - także niesłychanie zabawne.
Historia porusza wiele ważkich, jednocześnie współczesnych i ponadczasowych tematów, jak przyjaźń, poszukiwanie swojej tożsamości i swojego miejsca w świecie, poświęcenie i nieograniczona moc macierzyńskiej miłości.
Wykorzystane w spektaklu formy zostały zaprojektowane wg dziecięcych rysunków, wyłonionych w ramach konkursu plastycznego na projekt lalki teatralnej.
Włókniarki
Spektakl dla widzów od 16 lat.
„Włókniarki” to spektakl – koncert, którego scenariusz jest oparty na wydanej w 2018 roku książce Marty Madejskiej „Aleja Włókniarek”, przedstawiającej losy łódzkich pracownic przemysłu włókienniczego. Kobiet, które szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegar, w takt którego prządka musiała chodzić „jak koń w kieracie”, a jej całe życie dzieliło się na trzy etapy: fabrykę, szpital i cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane seksualnie, przedwcześnie postarzałe, a jednocześnie kobiety bohaterki. Historie łódzkich włókniarek stały się jednak siłą napędową zmian. Ich praca spowodowała przewrót, wymuszając wprowadzanie nowych przepisów i wywołując rewolucję obyczajową. Główne role w spektaklu odegrały więc kobiety, osiem aktorek łódzkiego Arlekina. Przedstawienie w reżyserii Tomasza Mana ze specjalnie napisaną do niego rockową muzyką, graną na żywo stało się doskonałym przykładem pokazania „herstorii” Łodzi.
„Włókniarki” to spektakl – koncert, którego scenariusz jest oparty na wydanej w 2018 roku książce Marty Madejskiej „Aleja Włókniarek”, przedstawiającej losy łódzkich pracownic przemysłu włókienniczego. Kobiet, które szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegar, w takt którego prządka musiała chodzić „jak koń w kieracie”, a jej całe życie dzieliło się na trzy etapy: fabrykę, szpital i cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane seksualnie, przedwcześnie postarzałe, a jednocześnie kobiety bohaterki. Historie łódzkich włókniarek stały się jednak siłą napędową zmian. Ich praca spowodowała przewrót, wymuszając wprowadzanie nowych przepisów i wywołując rewolucję obyczajową. Główne role w spektaklu odegrały więc kobiety, osiem aktorek łódzkiego Arlekina. Przedstawienie w reżyserii Tomasza Mana ze specjalnie napisaną do niego rockową muzyką, graną na żywo stało się doskonałym przykładem pokazania „herstorii” Łodzi.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.