Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
Calineczka - Niedziela Inna niż Wszystkie - spektakl z audiodeskrypcją
Dla widzów od 7 lat
Przedstawienie „Calineczka” inspirowane jest znaną baśnią Hansa Christiana Andersena. Nasza historia o dziewczynce, która po uprowadzeniu przez ropuchę z domu rodzinnego, spotyka na swojej drodze rozmaite zwierzęta, od których otrzymuje pomoc lub którym sama pomaga, podąża za tropami i tekstem autora, odnajdując w nim wiele aktualnych sensów. To swoista współczesna dziecięca „baśń drogi”, dająca dziecku przeżyć rozmaite przygody, wiodąc je przez trudne etapy jego dorastania. Bo to właśnie dorastanie jest głównym motywem naszej „Calineczki”. Przedstawienia, które rodzicom chce pokazać ważność etapu przemiany dziecka i skierować ich uważność na ten cudowny proces, a dzieci chce wspierać w odkrywaniu swojej tożsamości, pokazać im siłę własnego zdania i wskazać wartość podejmowania poszukiwań drzemiących w nich samych mocy.
Anna jest więc scenicznym uosobieniem Calineczki - dziewczynki, która dorasta i jest świadoma swojego dorastania. Dorastania i przemiany, której niestety, nikt poza nią nie zauważa. Pewnego dnia podczas snu, jako Calineczka, doświadcza świata i sytuacji, które być może przydarzą się jej w przyszłości. Projektuje też rzeczywistość, którą chciałaby tworzyć jako osoba dorosła tam, gdzie snu przecież nie ma…
Przedstawienie „Calineczka” inspirowane jest znaną baśnią Hansa Christiana Andersena. Nasza historia o dziewczynce, która po uprowadzeniu przez ropuchę z domu rodzinnego, spotyka na swojej drodze rozmaite zwierzęta, od których otrzymuje pomoc lub którym sama pomaga, podąża za tropami i tekstem autora, odnajdując w nim wiele aktualnych sensów. To swoista współczesna dziecięca „baśń drogi”, dająca dziecku przeżyć rozmaite przygody, wiodąc je przez trudne etapy jego dorastania. Bo to właśnie dorastanie jest głównym motywem naszej „Calineczki”. Przedstawienia, które rodzicom chce pokazać ważność etapu przemiany dziecka i skierować ich uważność na ten cudowny proces, a dzieci chce wspierać w odkrywaniu swojej tożsamości, pokazać im siłę własnego zdania i wskazać wartość podejmowania poszukiwań drzemiących w nich samych mocy.
Anna jest więc scenicznym uosobieniem Calineczki - dziewczynki, która dorasta i jest świadoma swojego dorastania. Dorastania i przemiany, której niestety, nikt poza nią nie zauważa. Pewnego dnia podczas snu, jako Calineczka, doświadcza świata i sytuacji, które być może przydarzą się jej w przyszłości. Projektuje też rzeczywistość, którą chciałaby tworzyć jako osoba dorosła tam, gdzie snu przecież nie ma…
Czarnoksiężnik z krainy Oz
Dla widzów 8+
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
Czarnoksiężnik z krainy OZ - Niedziela Inna niż Wszystkie
Dla widzów 8+
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
Spektakl na podstawie powieści Lymana Franka Bauma, powstaje w zupełnie nowej adaptacji autorstwa świetnej polskiej dramatopisarki młodego pokolenia Sandry Szwarc. Będzie odczytaniem tej klasycznej literatury dziecięcej przez pryzmat współczesnej Ameryki. Świat Dorotki stanie się tu rodzajem kulturowej mapy mitów, ikon, lęków i marzeń, zakodowanych w popkulturze, która ma ogromny wpływ na kulturę europejską, w tym także polską. W warstwie dramaturgicznej pojawią się odniesienia do estetyki kina drogi, kina superbohaterów, seriali młodzieżowych oraz współczesnego kina familijnego, które przepracowuje temat dojrzewania, inności oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Wędrówka Dorotki i jej towarzyszy przez krainę Oz została pomyślana jako symboliczna podróż przez „krajobraz mediów”: świat iluzji, spektaklu, obietnic i rozczarowań. Ideowo spektakl poruszać będzie kilka problemów. Jednym z nich będzie ów „powrót do siebie”, w którym opowieść o podróży do Krainy Oz staje się metaforą wewnętrznej podróży Dorotki. Ale nie tylko – tak modne dziś tematy rozwoju osobistego, poszukiwania tożsamości, siły przyjaźni oraz duchowego przebudzenia tkwią nierozerwalnie w tekście Bauma, w jego bohaterach i ich podróży. I w tę podróż chcemy zabrać widzów.
Dzieci i Ryby
Dla Widzów 7+
Firma Wymyślonych Przyjaciół działa na skalę światową. Korporacja wspiera wszystkie dzieci, które potrzebują pomocy. Poznajemy tu historie trojga Wymyślonych Przyjaciół, którzy wyruszają na misję do małych i osamotnionych Arii, Emila i Noko. Dzieci te, z powodu różnych okoliczności, nie mają przyjaciół w prawdziwym świecie. Aria nie ma na to czasu, Noko zostaje przez rówieśników odrzucona, a Emil ma na głowie sprawy, które przerosłyby niejednego dorosłego. Wymyśleni Przyjaciele towarzyszą im więc w starciach z codziennością, budują i wspierają w momentach zwątpienia, ale przede wszystkim zaopatrują dzieci w realne narzędzia zmiany, walki o siebie i o swoje prawa. Spektakl wpisuje się w nurt teatru społecznie zaangażowanego i stanowi rodzaj manifestu na rzecz praw dziecka. Przedstawienie ma formę kolażową, a historie są opowiedziane językiem teatru lalek i formy. Zobaczymy tu m.in. lalki stolikowe czy ożywianie i animację przedmiotów i przestrzeni, z zachowaniem maksimum iluzji czarnego teatru.
Firma Wymyślonych Przyjaciół działa na skalę światową. Korporacja wspiera wszystkie dzieci, które potrzebują pomocy. Poznajemy tu historie trojga Wymyślonych Przyjaciół, którzy wyruszają na misję do małych i osamotnionych Arii, Emila i Noko. Dzieci te, z powodu różnych okoliczności, nie mają przyjaciół w prawdziwym świecie. Aria nie ma na to czasu, Noko zostaje przez rówieśników odrzucona, a Emil ma na głowie sprawy, które przerosłyby niejednego dorosłego. Wymyśleni Przyjaciele towarzyszą im więc w starciach z codziennością, budują i wspierają w momentach zwątpienia, ale przede wszystkim zaopatrują dzieci w realne narzędzia zmiany, walki o siebie i o swoje prawa. Spektakl wpisuje się w nurt teatru społecznie zaangażowanego i stanowi rodzaj manifestu na rzecz praw dziecka. Przedstawienie ma formę kolażową, a historie są opowiedziane językiem teatru lalek i formy. Zobaczymy tu m.in. lalki stolikowe czy ożywianie i animację przedmiotów i przestrzeni, z zachowaniem maksimum iluzji czarnego teatru.
Frankenstein - Nie jesteś za stary na Arlekina
Wiktor Frankenstein, żądny sławy i pieniędzy uczony, tworzy dzieło swojego życia, powołując na świat człowieka “idealnego”. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Zamiast człowieka powstaje monstrum, a zamiast ideału – rozczarowanie. Sfrustrowany naukowiec odtrąca swoje stworzenie i rzuca je w obcy, wrogi świat, gdzie każde spotkanie przynosi tylko cierpienie. Wszyscy bowiem widzą w nim jedynie potwora. W końcu coś w nim pęka i naprawdę się nim staje. Rodzi się gniew, żądza zniszczenia. Tylko kto tu tak naprawdę jest potworem?
Projekt zadaje kluczowe pytania o odpowiedzialność zbiorową, a kultowa historia stworzona przez Mary Shelley wydaje się wyjątkowo trafnym pretekstem, by porozmawiać z młodzieżą o przemocy i jej źródłach. W końcu niemal w każdej klasie jest taki “kozioł ofiarny”, ktoś spychany na margines. Człowiek ma jednak swoje granice i, jak dobitnie pokazała autorka, nigdy nie wiadomo, która iskra poniżenia będzie decydująca i wywoła pożar nie do zatrzymania.
MONSTRUMNarosło wokół mnie dużo legend. Każdy ma swoją wizję tego, kim jestem, jaki jestem.A ja nie mam na to odpowiedzi.
MARYKim jesteś?Jesteś tym chłopakiem, który w szkole przemierza labirynt korytarzy sam.Który się gubi i nie ma kogo zapytać o drogę.Który ma stary, dziurawy plecak.Który najwolniej biega. Który nie ma zarostu.Pieniędzy. Mięśni. Dziewczyny.Który żebrze o odrobinę uwagi. Ale kiedy już ją dostaje, woli zniknąć.
Spektakl wpisuje oryginalne wątki fabularne w konteksty bliskie współczesnej młodzieży. Poczucie wyobcowania, odrzucenie, trudne relacje z rodzicami, presja otoczenia i wygórowane oczekiwania, którym nie jesteśmy w stanie sprostać – te dylematy zna większość z nas, a w młodzieży rezonują one wyjątkowo mocno.
Przedstawienie jest utrzymane w klimacie groteski z elementami horroru. Dużą rolę odgrywa w nim warstwa plastyczna teatru lalek i formy oraz korzystanie z rozwiązań czarnego teatru.
Projekt zadaje kluczowe pytania o odpowiedzialność zbiorową, a kultowa historia stworzona przez Mary Shelley wydaje się wyjątkowo trafnym pretekstem, by porozmawiać z młodzieżą o przemocy i jej źródłach. W końcu niemal w każdej klasie jest taki “kozioł ofiarny”, ktoś spychany na margines. Człowiek ma jednak swoje granice i, jak dobitnie pokazała autorka, nigdy nie wiadomo, która iskra poniżenia będzie decydująca i wywoła pożar nie do zatrzymania.
MONSTRUMNarosło wokół mnie dużo legend. Każdy ma swoją wizję tego, kim jestem, jaki jestem.A ja nie mam na to odpowiedzi.
MARYKim jesteś?Jesteś tym chłopakiem, który w szkole przemierza labirynt korytarzy sam.Który się gubi i nie ma kogo zapytać o drogę.Który ma stary, dziurawy plecak.Który najwolniej biega. Który nie ma zarostu.Pieniędzy. Mięśni. Dziewczyny.Który żebrze o odrobinę uwagi. Ale kiedy już ją dostaje, woli zniknąć.
Spektakl wpisuje oryginalne wątki fabularne w konteksty bliskie współczesnej młodzieży. Poczucie wyobcowania, odrzucenie, trudne relacje z rodzicami, presja otoczenia i wygórowane oczekiwania, którym nie jesteśmy w stanie sprostać – te dylematy zna większość z nas, a w młodzieży rezonują one wyjątkowo mocno.
Przedstawienie jest utrzymane w klimacie groteski z elementami horroru. Dużą rolę odgrywa w nim warstwa plastyczna teatru lalek i formy oraz korzystanie z rozwiązań czarnego teatru.
Inna księżniczka Burgunda
Jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich dramatów na scenie Arlekina!
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Inna księżniczka Burgunda - spektakl z audiodeskrypcją
Jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich dramatów na scenie Arlekina!
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Sceneria królewskiego dworu. Wszyscy noszą tu maski pozorów, ukrywając swe prawdziwe oblicza i intencje. Ale pewnego dnia pojawia się ona - tajemnicza, milcząca, obca, która jako jedyna maskę odrzuca, jest prawdziwa. Ani jej wygląd, ani zachowanie nie wpisują się w standardy dworskich obyczajów. Jej postać burzy cały dotychczasowy porządek. Iwona stanowi coś w rodzaju lustra, w którym mieszkańcy dworu wcale nie chcą się przeglądać.
Jako obcy element układanki kobieta budzi wrogość i staje się obiektem kpin, a nawet zakładu. Książę Filip postanawia, niejako wszystkim wbrew, poślubić Iwonę. Niesmaczny żart przeradza się jednak w niespodziewane uczucie. Autentyczność Iwony go intryguje. Czy rodząca się miłość wygra z presją otoczenia i pokona konwenanse? Czy te dwa światy mogą współistnieć?
Satyryczny obraz społeczeństwa zostaje w propozycji Arlekina ujęty w nowym odczytaniu. Teatralna maska nie jest tu tylko elementem scenografii i kostiumu - pełni funkcję, która definiuje i określa charaktery postaci. Konwencja sztuczności, którą przyjmujemy w relacjach z innymi zostaje podbita przez funkcyjne wykorzystanie teatralnej maski oraz pozostaje wierna wizji samego Gombrowicza - jego koncepcji “gęby” i “formy”, tak dotkliwie tutaj obecnej.
Spektakl porusza wiele ważkich tematów, m.in. tolerancji, otwartości na innego i na zmianę. Zadaje pytania o to, co stanowi istotę człowieczeństwa i czy rzeczywiście, zwłaszcza w dobie dzisiejszych czasów, o wartości człowieka decyduje jego wygląd i niedopasowanie do utartych, wygodnych schematów.
Jaśniej. Nie taki las straszny
Dla dzieci 3+
Zobacz – chyba coś tam lśni!? Czy to grzyby, owady, porosty, a może zwierzęce oczy!? A nie… to ćma – nocny motyl. Zapraszamy do błyszczącego, mieniącego się kolorami, zatopionego w świetle świata, w którym wspólne obserwowania fascynujących zjawisk przyrody staje się spotkaniem na granicy magii i rzeczywistości. „Jaśniej” to spektakl, który może stać się wspaniałą inicjacją teatralną zarówno dla rodzin, jak i młodszych grup przedszkolnych. W teatrze, również tym dla bardzo małych widzów, najważniejsze jest spotkanie. Świata wrażliwości artystów z emocjami dzieci, wewnątrzrodzinne pogłębianie relacji, wzajemne przenikanie profesjonalnego teatru lalek ze światem potrzeb i odkryć bardzo małych dzieci. Poważne potraktowanie zarówno formy, jak i małego odbiorcy. Stworzenie takich warunków – zarówno w procesie realizacji spektaklu, jak i podczas jego grania, żeby sztuka animacji mogła w sposób bezpieczny i pobudzający zmysły dziać się w obecności nawet najmłodszych widzów. W myśleniu o spektaklu, w kontekście jego odbiorców – współczesnych widzek i widzów zamieszkujących miasta, ważna okazuje się współczesna kategoria tzw. zespołu deficytu natury, rozwijana przez Richarda Louva m.in. w książkach „Ostatnie dziecko lasu” i „Witamina N. Odkryj przyrodę na nowo”. Spektakl nie będzie mówił wprost o zagrożeniach płynących z braku kontaktu z naturą, lecz w sposób poetycki, poprzez piękno teatru formy, uruchomi sferę doznań zmysłowych dzieci, poprzez doświadczenia elementów inspirowanych naturą. Stanie się także inspiracją do poszukiwania we własnym otoczeniu kontaktu z przyrodą i przyglądaniu się jej pięknu i złożoności.
Zobacz – chyba coś tam lśni!? Czy to grzyby, owady, porosty, a może zwierzęce oczy!? A nie… to ćma – nocny motyl. Zapraszamy do błyszczącego, mieniącego się kolorami, zatopionego w świetle świata, w którym wspólne obserwowania fascynujących zjawisk przyrody staje się spotkaniem na granicy magii i rzeczywistości. „Jaśniej” to spektakl, który może stać się wspaniałą inicjacją teatralną zarówno dla rodzin, jak i młodszych grup przedszkolnych. W teatrze, również tym dla bardzo małych widzów, najważniejsze jest spotkanie. Świata wrażliwości artystów z emocjami dzieci, wewnątrzrodzinne pogłębianie relacji, wzajemne przenikanie profesjonalnego teatru lalek ze światem potrzeb i odkryć bardzo małych dzieci. Poważne potraktowanie zarówno formy, jak i małego odbiorcy. Stworzenie takich warunków – zarówno w procesie realizacji spektaklu, jak i podczas jego grania, żeby sztuka animacji mogła w sposób bezpieczny i pobudzający zmysły dziać się w obecności nawet najmłodszych widzów. W myśleniu o spektaklu, w kontekście jego odbiorców – współczesnych widzek i widzów zamieszkujących miasta, ważna okazuje się współczesna kategoria tzw. zespołu deficytu natury, rozwijana przez Richarda Louva m.in. w książkach „Ostatnie dziecko lasu” i „Witamina N. Odkryj przyrodę na nowo”. Spektakl nie będzie mówił wprost o zagrożeniach płynących z braku kontaktu z naturą, lecz w sposób poetycki, poprzez piękno teatru formy, uruchomi sferę doznań zmysłowych dzieci, poprzez doświadczenia elementów inspirowanych naturą. Stanie się także inspiracją do poszukiwania we własnym otoczeniu kontaktu z przyrodą i przyglądaniu się jej pięknu i złożoności.
Jaśniej. Nie taki las straszny - Skrzaty Książkojady
Dla dzieci 3+
Zobacz – chyba coś tam lśni!? Czy to grzyby, owady, porosty, a może zwierzęce oczy!? A nie… to ćma – nocny motyl. Zapraszamy do błyszczącego, mieniącego się kolorami, zatopionego w świetle świata, w którym wspólne obserwowania fascynujących zjawisk przyrody staje się spotkaniem na granicy magii i rzeczywistości. „Jaśniej” to spektakl, który może stać się wspaniałą inicjacją teatralną zarówno dla rodzin, jak i młodszych grup przedszkolnych. W teatrze, również tym dla bardzo małych widzów, najważniejsze jest spotkanie. Świata wrażliwości artystów z emocjami dzieci, wewnątrzrodzinne pogłębianie relacji, wzajemne przenikanie profesjonalnego teatru lalek ze światem potrzeb i odkryć bardzo małych dzieci. Poważne potraktowanie zarówno formy, jak i małego odbiorcy. Stworzenie takich warunków – zarówno w procesie realizacji spektaklu, jak i podczas jego grania, żeby sztuka animacji mogła w sposób bezpieczny i pobudzający zmysły dziać się w obecności nawet najmłodszych widzów. W myśleniu o spektaklu, w kontekście jego odbiorców – współczesnych widzek i widzów zamieszkujących miasta, ważna okazuje się współczesna kategoria tzw. zespołu deficytu natury, rozwijana przez Richarda Louva m.in. w książkach „Ostatnie dziecko lasu” i „Witamina N. Odkryj przyrodę na nowo”. Spektakl nie będzie mówił wprost o zagrożeniach płynących z braku kontaktu z naturą, lecz w sposób poetycki, poprzez piękno teatru formy, uruchomi sferę doznań zmysłowych dzieci, poprzez doświadczenia elementów inspirowanych naturą. Stanie się także inspiracją do poszukiwania we własnym otoczeniu kontaktu z przyrodą i przyglądaniu się jej pięknu i złożoności.
Zobacz – chyba coś tam lśni!? Czy to grzyby, owady, porosty, a może zwierzęce oczy!? A nie… to ćma – nocny motyl. Zapraszamy do błyszczącego, mieniącego się kolorami, zatopionego w świetle świata, w którym wspólne obserwowania fascynujących zjawisk przyrody staje się spotkaniem na granicy magii i rzeczywistości. „Jaśniej” to spektakl, który może stać się wspaniałą inicjacją teatralną zarówno dla rodzin, jak i młodszych grup przedszkolnych. W teatrze, również tym dla bardzo małych widzów, najważniejsze jest spotkanie. Świata wrażliwości artystów z emocjami dzieci, wewnątrzrodzinne pogłębianie relacji, wzajemne przenikanie profesjonalnego teatru lalek ze światem potrzeb i odkryć bardzo małych dzieci. Poważne potraktowanie zarówno formy, jak i małego odbiorcy. Stworzenie takich warunków – zarówno w procesie realizacji spektaklu, jak i podczas jego grania, żeby sztuka animacji mogła w sposób bezpieczny i pobudzający zmysły dziać się w obecności nawet najmłodszych widzów. W myśleniu o spektaklu, w kontekście jego odbiorców – współczesnych widzek i widzów zamieszkujących miasta, ważna okazuje się współczesna kategoria tzw. zespołu deficytu natury, rozwijana przez Richarda Louva m.in. w książkach „Ostatnie dziecko lasu” i „Witamina N. Odkryj przyrodę na nowo”. Spektakl nie będzie mówił wprost o zagrożeniach płynących z braku kontaktu z naturą, lecz w sposób poetycki, poprzez piękno teatru formy, uruchomi sferę doznań zmysłowych dzieci, poprzez doświadczenia elementów inspirowanych naturą. Stanie się także inspiracją do poszukiwania we własnym otoczeniu kontaktu z przyrodą i przyglądaniu się jej pięknu i złożoności.
Kołysanka dla myszy
Dla dzieci od 4 lat
Jak ukołysać lęki i niepokoje? Mamy na to sposób!
Poznajcie Juliego – kilkuletniego chłopca, który nie może zasnąć. No bo w końcu w szafie czy pod łóżkiem może czaić się coś groźnego, prawda? A to stukanie w ścianach na pewno nie wróży niczego dobrego… Zatopiony w myślach chłopiec dostaje wskazówki od Księżyca, Wiatru i Kota, a każdy z nich ma własną receptę na spokojny sen. Ale czy okażą się one skuteczne też dla Juliego?
Co naprawdę nie pozwala mu spać i dlaczego warto czasem zaśpiewać kołysankę?
Zapraszamy na spektakl, który w ciepły, przewrotny i terapeutyczny sposób ukazuje najmłodszym, jak radzić sobie z lękiem. Temat nocnych niepokojów dotyczy przecież niemal wszystkich dzieci, a mali rozmówcy, podczas spotkania z autorką scenariusza, odnajdywali w Julim samych siebie.
Tekst został także skonsultowany z psychologiem, by w pełni odpowiadał potrzebom i wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Twórcy spektaklu, inspirując się teatrem dla nanajów, zadbali o to, aby był on „przytulny” i przyjazny dla ucha i oka, ale aby jednocześnie nikt nie zasnął w trakcie!
Nie zabraknie więc kojących dźwięków i zróżnicowanych form lalkowych, jak zawsze w Arlekinie.
Jak ukołysać lęki i niepokoje? Mamy na to sposób!
Poznajcie Juliego – kilkuletniego chłopca, który nie może zasnąć. No bo w końcu w szafie czy pod łóżkiem może czaić się coś groźnego, prawda? A to stukanie w ścianach na pewno nie wróży niczego dobrego… Zatopiony w myślach chłopiec dostaje wskazówki od Księżyca, Wiatru i Kota, a każdy z nich ma własną receptę na spokojny sen. Ale czy okażą się one skuteczne też dla Juliego?
Co naprawdę nie pozwala mu spać i dlaczego warto czasem zaśpiewać kołysankę?
Zapraszamy na spektakl, który w ciepły, przewrotny i terapeutyczny sposób ukazuje najmłodszym, jak radzić sobie z lękiem. Temat nocnych niepokojów dotyczy przecież niemal wszystkich dzieci, a mali rozmówcy, podczas spotkania z autorką scenariusza, odnajdywali w Julim samych siebie.
Tekst został także skonsultowany z psychologiem, by w pełni odpowiadał potrzebom i wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Twórcy spektaklu, inspirując się teatrem dla nanajów, zadbali o to, aby był on „przytulny” i przyjazny dla ucha i oka, ale aby jednocześnie nikt nie zasnął w trakcie!
Nie zabraknie więc kojących dźwięków i zróżnicowanych form lalkowych, jak zawsze w Arlekinie.
Kołysanka dla myszy - Pokaz przedpremierowy
Dla dzieci od 4 lat
Jak ukołysać lęki i niepokoje? Mamy na to sposób!
Poznajcie Juliego – kilkuletniego chłopca, który nie może zasnąć. No bo w końcu w szafie czy pod łóżkiem może czaić się coś groźnego, prawda? A to stukanie w ścianach na pewno nie wróży niczego dobrego… Zatopiony w myślach chłopiec dostaje wskazówki od Księżyca, Wiatru i Kota, a każdy z nich ma własną receptę na spokojny sen. Ale czy okażą się one skuteczne też dla Juliego?
Co naprawdę nie pozwala mu spać i dlaczego warto czasem zaśpiewać kołysankę?
Zapraszamy na spektakl, który w ciepły, przewrotny i terapeutyczny sposób ukazuje najmłodszym, jak radzić sobie z lękiem. Temat nocnych niepokojów dotyczy przecież niemal wszystkich dzieci, a mali rozmówcy, podczas spotkania z autorką scenariusza, odnajdywali w Julim samych siebie.
Tekst został także skonsultowany z psychologiem, by w pełni odpowiadał potrzebom i wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Twórcy spektaklu, inspirując się teatrem dla nanajów, zadbali o to, aby był on „przytulny” i przyjazny dla ucha i oka, ale aby jednocześnie nikt nie zasnął w trakcie!
Nie zabraknie więc kojących dźwięków i zróżnicowanych form lalkowych, jak zawsze w Arlekinie.
Jak ukołysać lęki i niepokoje? Mamy na to sposób!
Poznajcie Juliego – kilkuletniego chłopca, który nie może zasnąć. No bo w końcu w szafie czy pod łóżkiem może czaić się coś groźnego, prawda? A to stukanie w ścianach na pewno nie wróży niczego dobrego… Zatopiony w myślach chłopiec dostaje wskazówki od Księżyca, Wiatru i Kota, a każdy z nich ma własną receptę na spokojny sen. Ale czy okażą się one skuteczne też dla Juliego?
Co naprawdę nie pozwala mu spać i dlaczego warto czasem zaśpiewać kołysankę?
Zapraszamy na spektakl, który w ciepły, przewrotny i terapeutyczny sposób ukazuje najmłodszym, jak radzić sobie z lękiem. Temat nocnych niepokojów dotyczy przecież niemal wszystkich dzieci, a mali rozmówcy, podczas spotkania z autorką scenariusza, odnajdywali w Julim samych siebie.
Tekst został także skonsultowany z psychologiem, by w pełni odpowiadał potrzebom i wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Twórcy spektaklu, inspirując się teatrem dla nanajów, zadbali o to, aby był on „przytulny” i przyjazny dla ucha i oka, ale aby jednocześnie nikt nie zasnął w trakcie!
Nie zabraknie więc kojących dźwięków i zróżnicowanych form lalkowych, jak zawsze w Arlekinie.
Legendarium
Główny bohater, dziesięcioletni Gniewko, ma dużo na głowie. Właśnie przeprowadził się do innego miasta, w którym czuje się obco, rodzice są skupieni na rozwijaniu zawodowej kariery, a szkolni prześladowcy nie odpuszczają. Gniewko ma zatem wszystkiego dość, a już najbardziej swojego imienia. Gniewomir brzmi przecież jak gotowe przezwisko, zwłaszcza, kiedy jest się „nowym”. Chłopak wdaje się więc w bójki i co rusz ląduje na dywaniku szkolnej pedagożki.
Nie on jeden zresztą, bo wezwanie dostaje także Kasia, dla której telefon stał się centrum wszechświata - oddzielającą ją od realiów taflą, przez którą nie sposób się przebić. Te dwie postaci, choć skrajnie różne, łączy ogromna samotność, nienawiść do otaczającego ich świata oraz tęsknota za byciem zrozumianym. Z pomocą przychodzi tu pomysłowa pedagog, zapraszając niechętnie do siebie nastawionych uczniów do udziału w grze planszowej, która ma zbliżyć ich do rozwiązania dręczących ich problemów.
Gra, inspirowana kultową powieścią i filmem „Jumanji”, okazuje się portalem do innej rzeczywistości. Nieoczekiwana wyprawa w nieznane przenosi naszych bohaterów do Legendarium - świata polskich baśni i legend, świata gry, w której to oni stają się pionkami, a której reguły ustala sam Diabli. Wzorowany na czarcie z legendy „Diabelska gra” antagonista wyzywa Kasię i Gniewka na pojedynek o ich dusze.
Diabli tylko czyha na potknięcie bohaterów, a każdą ich słabość przekuwa we własne zwycięstwo. Bo skoro Kasia i Gniewko tak bardzo nie akceptują świata, w którym żyją, może powinni zostać w Legendarium na zawsze i stać się elementem jego szalonej układanki? Dzięki tej groźbie bohaterowie są w stanie zrozumieć, co jest dla nich naprawdę ważne. Muszą zawalczyć o wolność i przede wszystkim, co wydaje się najtrudniejsze - otworzyć się na siebie i nauczyć się współpracować.
Barwny i efektowny spektakl w bliski młodzieży sposób przedstawia najpopularniejsze polskie podania, wpisując je w nowe konteksty. Przedstawienie w warstwie fabularnej, muzycznej i plastycznej sięga do słowiańskich korzeni i przenosi widzów wiele wieków wstecz. Wśród wplecionych tu wątków poznamy m.in. legendę o kwiecie paproci, o Wandzie, co nie chciała Niemca, o diable Borucie, Babie Jadze, o śpiących rycerzach w Tatrach czy „Legendę Janusza, czyli skąd pochodzi nazwa miasta Łódź”.
Nie on jeden zresztą, bo wezwanie dostaje także Kasia, dla której telefon stał się centrum wszechświata - oddzielającą ją od realiów taflą, przez którą nie sposób się przebić. Te dwie postaci, choć skrajnie różne, łączy ogromna samotność, nienawiść do otaczającego ich świata oraz tęsknota za byciem zrozumianym. Z pomocą przychodzi tu pomysłowa pedagog, zapraszając niechętnie do siebie nastawionych uczniów do udziału w grze planszowej, która ma zbliżyć ich do rozwiązania dręczących ich problemów.
Gra, inspirowana kultową powieścią i filmem „Jumanji”, okazuje się portalem do innej rzeczywistości. Nieoczekiwana wyprawa w nieznane przenosi naszych bohaterów do Legendarium - świata polskich baśni i legend, świata gry, w której to oni stają się pionkami, a której reguły ustala sam Diabli. Wzorowany na czarcie z legendy „Diabelska gra” antagonista wyzywa Kasię i Gniewka na pojedynek o ich dusze.
Diabli tylko czyha na potknięcie bohaterów, a każdą ich słabość przekuwa we własne zwycięstwo. Bo skoro Kasia i Gniewko tak bardzo nie akceptują świata, w którym żyją, może powinni zostać w Legendarium na zawsze i stać się elementem jego szalonej układanki? Dzięki tej groźbie bohaterowie są w stanie zrozumieć, co jest dla nich naprawdę ważne. Muszą zawalczyć o wolność i przede wszystkim, co wydaje się najtrudniejsze - otworzyć się na siebie i nauczyć się współpracować.
Barwny i efektowny spektakl w bliski młodzieży sposób przedstawia najpopularniejsze polskie podania, wpisując je w nowe konteksty. Przedstawienie w warstwie fabularnej, muzycznej i plastycznej sięga do słowiańskich korzeni i przenosi widzów wiele wieków wstecz. Wśród wplecionych tu wątków poznamy m.in. legendę o kwiecie paproci, o Wandzie, co nie chciała Niemca, o diable Borucie, Babie Jadze, o śpiących rycerzach w Tatrach czy „Legendę Janusza, czyli skąd pochodzi nazwa miasta Łódź”.
Momo - Nie jesteś za stary na Arlekina
„Nie jesteś za stary na Arlekina” to specjalne wydarzenia dla widzów 16+, mające na celu „odczarowanie” wizerunku teatru lalek jako miejsca poświęconego wyłącznie najmłodszym. Jeśli do tej pory myślałeś, że Arlekin nie oferuje przedstawień dla Twojej grupy wiekowej – ten cykl jest właśnie dla Ciebie! Daj się oczarować teatrowi formy!
W ramach wydarzenia zapraszamy widzów na wybrany tytuł, po którym odbywa się specjalnie opracowany warsztat lub spotkanie pogłębiające treści przedstawienia.
Dla widza 8+
Czym jest czas? W świecie tego przedstawienia – walutą i paliwem, które umożliwia Szarym Panom funkcjonowanie. To tajemniczy agenci, którzy podstępnie kradną ludziom czas. Mamią wizją oszczędzania go i lokowania w ich kasie w celu rzekomego wykorzystania go w przyszłości. Niestety to kiepska inwestycja – ludzie rezygnują ze wszystkiego, co przynosi szczęście i odpoczynek, i obsesyjnie zaczynają oszczędzać każdą sekundę. Niesie za sobą pośpiech, rutynę i niezadowolenie. W swoją szaloną pogoń wplątują nawet dzieci. Monotonia opanowuje świat, a uśmiech całkowicie znika z twarzy ludzi. Szarzy Panowie tylko na to czekali.
Swoje macki zapuszczają także w niewielkim włoskim miasteczku, które do tej pory było miejscem iście sielankowym. Tym bardziej, że niedawno do społeczności dołącza Momo. Tajemnicza dziewczynka jeszcze bardziej zbliża ludzi do siebie. Momo jak nikt potrafi słuchać, co inni mają do powiedzenia i między innymi dzięki temu ludzie tak chętnie spędzają z nią czas. Niestety, zaczyna się to zmieniać. Szarzy Panowie sprawiają, że ludzie śpieszą, by oszczędzać czas, a tak naprawdę marnują go tylko na pracę. Przestają słuchać i dostrzegać siebie nawzajem, zapominają o wszelkiej codziennej radości.
Tylko Momo, dzięki swojemu darowi i niezwykłej wrażliwości potrafi oprzeć się działaniu Szarych Panów. To na niej spoczywa więc obowiązek wyzwolenia przyjaciół spod wpływu nikczemnych agentów. Bohaterka wyrusza na misję, by zwrócić skradziony ludziom czas i przypomnieć im o tym, co najważniejsze.
„Momo” to opowieść z pogranicza światów i rodzaj manifestu, traktującego o przyjaźni, poświęceniu i wartości spędzanego wspólnie czasu. Przepiękny, widowiskowy spektakl korzysta z rozwiązań teatru lalek i teatralnej maszynerii na dużą skalę. Zobaczymy tu kilkanaście świetlnych lalek w scenerii rodem z kosmicznego snu.
W ramach wydarzenia zapraszamy widzów na wybrany tytuł, po którym odbywa się specjalnie opracowany warsztat lub spotkanie pogłębiające treści przedstawienia.
Dla widza 8+
Czym jest czas? W świecie tego przedstawienia – walutą i paliwem, które umożliwia Szarym Panom funkcjonowanie. To tajemniczy agenci, którzy podstępnie kradną ludziom czas. Mamią wizją oszczędzania go i lokowania w ich kasie w celu rzekomego wykorzystania go w przyszłości. Niestety to kiepska inwestycja – ludzie rezygnują ze wszystkiego, co przynosi szczęście i odpoczynek, i obsesyjnie zaczynają oszczędzać każdą sekundę. Niesie za sobą pośpiech, rutynę i niezadowolenie. W swoją szaloną pogoń wplątują nawet dzieci. Monotonia opanowuje świat, a uśmiech całkowicie znika z twarzy ludzi. Szarzy Panowie tylko na to czekali.
Swoje macki zapuszczają także w niewielkim włoskim miasteczku, które do tej pory było miejscem iście sielankowym. Tym bardziej, że niedawno do społeczności dołącza Momo. Tajemnicza dziewczynka jeszcze bardziej zbliża ludzi do siebie. Momo jak nikt potrafi słuchać, co inni mają do powiedzenia i między innymi dzięki temu ludzie tak chętnie spędzają z nią czas. Niestety, zaczyna się to zmieniać. Szarzy Panowie sprawiają, że ludzie śpieszą, by oszczędzać czas, a tak naprawdę marnują go tylko na pracę. Przestają słuchać i dostrzegać siebie nawzajem, zapominają o wszelkiej codziennej radości.
Tylko Momo, dzięki swojemu darowi i niezwykłej wrażliwości potrafi oprzeć się działaniu Szarych Panów. To na niej spoczywa więc obowiązek wyzwolenia przyjaciół spod wpływu nikczemnych agentów. Bohaterka wyrusza na misję, by zwrócić skradziony ludziom czas i przypomnieć im o tym, co najważniejsze.
„Momo” to opowieść z pogranicza światów i rodzaj manifestu, traktującego o przyjaźni, poświęceniu i wartości spędzanego wspólnie czasu. Przepiękny, widowiskowy spektakl korzysta z rozwiązań teatru lalek i teatralnej maszynerii na dużą skalę. Zobaczymy tu kilkanaście świetlnych lalek w scenerii rodem z kosmicznego snu.
Momo - Niedziela Inna niż Wszystkie
Dla widzów od 8 lat Pewnego dnia, nie wiadomo skąd, w ruinach amfiteatru w pewnym małym miasteczku, zjawia się dziewczynka o imieniu Momo. Zostaje otoczona opieką i szybko staje się częścią lokalnej społeczności. Niebawem okazuje się, że Momo ma szczególny dar - potrafi słuchać, jak nikt inny. Dzięki niej ludziom wpadają do głowy najlepsze pomysły, odnajdują przy niej siebie i swoje pragnienia. Momo zjednuje sobie wielu nowych przyjaciół. Wkrótce do miasteczka przybywają także Szarzy Panowie - tajemniczy agenci Kasy Oszczędności Czasu, którzy podstępnie kradną ludziom czas. Pogodni dotychczas mieszkańcy tracą swoje światło i kolory. Pracują coraz więcej i coraz bardziej oddalają się od siebie. Z miasta znikają cała radość i ciepło. Tylko Momo, dzięki swojemu darowi, potrafi oprzeć się działaniu Szarych Panów. Dziewczynka wyrusza na misję, aby uwolnić swoich przyjaciół od wpływu Agentów, a także aby uratować skradziony ludziom czas i przypomnieć im o tym, co najważniejsze. Czy mała Momo podoła wielkiemu zadaniu? Świat biegnie dzisiaj maraton. Tutaj na chwilę czas się zatrzyma. „Momo” to opowieść z pogranicza światów i rodzaj manifestu, traktującego o przyjaźni, poświęceniu i wartości spędzanego wspólnie czasu. Widowiskowy spektakl oparty będzie na światowym dziecięcym bestsellerze Michaela Ende i będzie korzystał z rozwiązań teatru lalek i teatralnej maszynerii na dużą skalę. Zobaczymy tu kilkanaście świetlnych lalek w magicznych światach, rodem z kosmicznego snu.
Momo - spektakl z tłumaczeniem na PJM
Czym jest czas? W świecie tego przedstawienia - walutą i paliwem, które umożliwia Szarym Panom funkcjonowanie. To tajemniczy agenci, którzy podstępnie kradną ludziom czas. Mamią wizją oszczędzania go i lokowania w ich kasie w celu rzekomego wykorzystania go w przyszłości. Niestety to kiepska inwestycja – ludzie rezygnują ze wszystkiego, co przynosi szczęście i odpoczynek, i obsesyjnie zaczynają oszczędzać każdą sekundę. Niesie za sobą pośpiech, rutynę i niezadowolenie. W swoją szaloną pogoń wplątują nawet dzieci. Monotonia opanowuje świat, a uśmiech całkowicie znika z twarzy ludzi. Szarzy Panowie tylko na to czekali.
Swoje macki zapuszczają także w niewielkim włoskim miasteczku, które do tej pory było miejscem iście sielankowym. Tym bardziej, że niedawno do społeczności dołącza Momo. Tajemnicza dziewczynka jeszcze bardziej zbliża ludzi do siebie. Momo jak nikt potrafi słuchać, co inni mają do powiedzenia i między innymi dzięki temu ludzie tak chętnie spędzają z nią czas. Niestety, zaczyna się to zmieniać. Szarzy Panowie sprawiają, że ludzie śpieszą, by oszczędzać czas, a tak naprawdę marnują go tylko na pracę. Przestają słuchać i dostrzegać siebie nawzajem, zapominają o wszelkiej codziennej radości.
Tylko Momo, dzięki swojemu darowi i niezwykłej wrażliwości potrafi oprzeć się działaniu Szarych Panów. To na niej spoczywa więc obowiązek wyzwolenia przyjaciół spod wpływu nikczemnych agentów. Bohaterka wyrusza na misję, by zwrócić skradziony ludziom czas i przypomnieć im o tym, co najważniejsze.
„Momo” to opowieść z pogranicza światów i rodzaj manifestu, traktującego o przyjaźni, poświęceniu i wartości spędzanego wspólnie czasu. Przepiękny, widowiskowy spektakl korzysta z rozwiązań teatru lalek i teatralnej maszynerii na dużą skalę. Zobaczymy tu kilkanaście świetlnych lalek w scenerii rodem z kosmicznego snu.
Swoje macki zapuszczają także w niewielkim włoskim miasteczku, które do tej pory było miejscem iście sielankowym. Tym bardziej, że niedawno do społeczności dołącza Momo. Tajemnicza dziewczynka jeszcze bardziej zbliża ludzi do siebie. Momo jak nikt potrafi słuchać, co inni mają do powiedzenia i między innymi dzięki temu ludzie tak chętnie spędzają z nią czas. Niestety, zaczyna się to zmieniać. Szarzy Panowie sprawiają, że ludzie śpieszą, by oszczędzać czas, a tak naprawdę marnują go tylko na pracę. Przestają słuchać i dostrzegać siebie nawzajem, zapominają o wszelkiej codziennej radości.
Tylko Momo, dzięki swojemu darowi i niezwykłej wrażliwości potrafi oprzeć się działaniu Szarych Panów. To na niej spoczywa więc obowiązek wyzwolenia przyjaciół spod wpływu nikczemnych agentów. Bohaterka wyrusza na misję, by zwrócić skradziony ludziom czas i przypomnieć im o tym, co najważniejsze.
„Momo” to opowieść z pogranicza światów i rodzaj manifestu, traktującego o przyjaźni, poświęceniu i wartości spędzanego wspólnie czasu. Przepiękny, widowiskowy spektakl korzysta z rozwiązań teatru lalek i teatralnej maszynerii na dużą skalę. Zobaczymy tu kilkanaście świetlnych lalek w scenerii rodem z kosmicznego snu.
Tajemnica Arlekina - Teatralny Escape Room
Dla dzieci od 7 lat
"Tajemnica Arlekina" to jedyny w Polsce Escape Room w teatrze! Wcielicie się w grupę poszukiwaczy przygód i odkryjecie, jakie sekrety skrywa Teatr Lalek Arlekin w Łodzi! Co się stało ze scenariuszem do najnowszej premiery i gdzie podział się założyciel teatru po opuszczeniu ram swojego obrazu? Zbierz ekipę, przyjdź i sprawdź, a może to właśnie dzięki Tobie teatralna zagadka zostanie rozwiązana i Arlekin znów będzie mógł cieszyć publiczność swymi spektaklami...
"Tajemnica Arlekina" to jedyny w Polsce Escape Room w teatrze! Wcielicie się w grupę poszukiwaczy przygód i odkryjecie, jakie sekrety skrywa Teatr Lalek Arlekin w Łodzi! Co się stało ze scenariuszem do najnowszej premiery i gdzie podział się założyciel teatru po opuszczeniu ram swojego obrazu? Zbierz ekipę, przyjdź i sprawdź, a może to właśnie dzięki Tobie teatralna zagadka zostanie rozwiązana i Arlekin znów będzie mógł cieszyć publiczność swymi spektaklami...
Tata
Dla widzów od 5 lat i całych rodzin
Tytułowy bohater spektaklu „Tata” to widziany oczyma dziecka „ojciec idealny”. Gigantyczny, wszechwiedzący, niezłomny, i – przede wszystkim – niekonwencjonalny. Taki, który zna rozwiązanie każdego problemu, a jednocześnie nie wstydzi się okazywania emocji. Taki, który potrafi przeciwstawić się lekarzom, trenerowi pływania, ale też rozzłościć się czy nawet rozpłakać. To jednocześnie zapis tęsknoty za Tatą, który kurczy się, łamie, a czasem nawet... znika.
Punktem wyjścia spektaklu są poetyckie opowiadania Toona Tellegena, jak i osobiste wspomnienia realizatorów spektaklu o ich ojcach, nie zawsze idealnych, niekiedy nieobecnych, zawsze jednak pełnych inwencji i wymykających się schematom. Poszczególne obrazy i fantazje na temat ojców rozgrywane będą zarówno w planie żywym, jak i lalkowym, a spektaklowi towarzyszyć będą dźwięki i piosenki skomponowane przez Olo Walickiego, który sam niedawno został tatą.
„Tata” to też zapis fantazji o ojcu idealnym i doskonała okazja do konfrontacji z mitami i stereotypami na temat ojcostwa. To szansa na poruszającą podróż do czasów, w których każdy z nas wierzył w hipermoc swojego opiekuna.
Tytułowy bohater spektaklu „Tata” to widziany oczyma dziecka „ojciec idealny”. Gigantyczny, wszechwiedzący, niezłomny, i – przede wszystkim – niekonwencjonalny. Taki, który zna rozwiązanie każdego problemu, a jednocześnie nie wstydzi się okazywania emocji. Taki, który potrafi przeciwstawić się lekarzom, trenerowi pływania, ale też rozzłościć się czy nawet rozpłakać. To jednocześnie zapis tęsknoty za Tatą, który kurczy się, łamie, a czasem nawet... znika.
Punktem wyjścia spektaklu są poetyckie opowiadania Toona Tellegena, jak i osobiste wspomnienia realizatorów spektaklu o ich ojcach, nie zawsze idealnych, niekiedy nieobecnych, zawsze jednak pełnych inwencji i wymykających się schematom. Poszczególne obrazy i fantazje na temat ojców rozgrywane będą zarówno w planie żywym, jak i lalkowym, a spektaklowi towarzyszyć będą dźwięki i piosenki skomponowane przez Olo Walickiego, który sam niedawno został tatą.
„Tata” to też zapis fantazji o ojcu idealnym i doskonała okazja do konfrontacji z mitami i stereotypami na temat ojcostwa. To szansa na poruszającą podróż do czasów, w których każdy z nas wierzył w hipermoc swojego opiekuna.
Tata - Skrzaty Książkojady
Tytułowy bohater spektaklu „Tata” to widziany oczyma dziecka „ojciec idealny”. Gigantyczny, wszechwiedzący, niezłomny, i – przede wszystkim – niekonwencjonalny. Taki, który zna rozwiązanie każdego problemu, a jednocześnie nie wstydzi się okazywania emocji. Taki, który potrafi przeciwstawić się lekarzom, trenerowi pływania, ale też rozzłościć się czy nawet rozpłakać. To jednocześnie zapis tęsknoty za Tatą, który kurczy się, łamie, a czasem nawet... znika.
Punktem wyjścia spektaklu są poetyckie opowiadania Toona Tellegena, jak i osobiste wspomnienia realizatorów spektaklu o ich ojcach, nie zawsze idealnych, niekiedy nieobecnych, zawsze jednak pełnych inwencji i wymykających się schematom. Poszczególne obrazy i fantazje na temat ojców rozgrywane są zarówno w planie żywym, jak i lalkowym, a spektaklowi towarzyszą dźwięki, muzyka na żywo i piosenki skomponowane przez Olo Walickiego.„Tata” to też zapis fantazji o ojcu idealnym i doskonała okazja do konfrontacji z mitami i stereotypami na temat ojcostwa. To szansa na poruszającą podróż do czasów, w których każdy z nas wierzył w hipermoc swojego opiekuna.
Punktem wyjścia spektaklu są poetyckie opowiadania Toona Tellegena, jak i osobiste wspomnienia realizatorów spektaklu o ich ojcach, nie zawsze idealnych, niekiedy nieobecnych, zawsze jednak pełnych inwencji i wymykających się schematom. Poszczególne obrazy i fantazje na temat ojców rozgrywane są zarówno w planie żywym, jak i lalkowym, a spektaklowi towarzyszą dźwięki, muzyka na żywo i piosenki skomponowane przez Olo Walickiego.„Tata” to też zapis fantazji o ojcu idealnym i doskonała okazja do konfrontacji z mitami i stereotypami na temat ojcostwa. To szansa na poruszającą podróż do czasów, w których każdy z nas wierzył w hipermoc swojego opiekuna.
Wielka zagadka Misia Uszatka
Dla widzów od 4 roku życia
„Miś Uszatek” Czesława Janczarskiego to klasyka polskiej literatury dziecięcej. Pluszowy niedźwiadek, którego przygody doczekały się filmowej realizacji w łódzkim studio animacji Se-ma-for, zawładnął niegdyś wyobraźnią dużych i małych na całe dekady. Dziś o tego nieco zapomnianego przez obecne pokolenie przedszkolnych dzieci oraz o jego przygody, chcielibyśmy się upomnieć w teatrze – przypominając ulubionego bohatera poprzednich pokoleń. Pragniemy, aby Miś Uszatek, jego mikroświat i świat jego wartości stanowił znowu element codzienności odwiedzających teatr widzów.Inspiracją do powstania sztuki "Wielka zagadka Misia Uszatka" była postać stworzona przez Czesława Janczarskiego (autor) i Zbigniewa Rychlickiego (ilustrator). Jej autor, znany dramaturg i reżyser Maciej Wojtyszko, stworzył dla tej postaci zupełnie nową historię, z zachowaniem ducha pierwowzoru. Propozycja Teatru Lalek Arlekin to opowieść o tym, co w życiu najistotniejsze, przedstawiona w skali mikro. To refleksja nad tym, co teraz, pomyślana jako krzepiąca historia o przyjaźni i pomaganiu, może dać naszym dzieciom – np. wsparcie w działaniu, model relacji czy baśniowego przewodnika.
„Miś Uszatek” Czesława Janczarskiego to klasyka polskiej literatury dziecięcej. Pluszowy niedźwiadek, którego przygody doczekały się filmowej realizacji w łódzkim studio animacji Se-ma-for, zawładnął niegdyś wyobraźnią dużych i małych na całe dekady. Dziś o tego nieco zapomnianego przez obecne pokolenie przedszkolnych dzieci oraz o jego przygody, chcielibyśmy się upomnieć w teatrze – przypominając ulubionego bohatera poprzednich pokoleń. Pragniemy, aby Miś Uszatek, jego mikroświat i świat jego wartości stanowił znowu element codzienności odwiedzających teatr widzów.Inspiracją do powstania sztuki "Wielka zagadka Misia Uszatka" była postać stworzona przez Czesława Janczarskiego (autor) i Zbigniewa Rychlickiego (ilustrator). Jej autor, znany dramaturg i reżyser Maciej Wojtyszko, stworzył dla tej postaci zupełnie nową historię, z zachowaniem ducha pierwowzoru. Propozycja Teatru Lalek Arlekin to opowieść o tym, co w życiu najistotniejsze, przedstawiona w skali mikro. To refleksja nad tym, co teraz, pomyślana jako krzepiąca historia o przyjaźni i pomaganiu, może dać naszym dzieciom – np. wsparcie w działaniu, model relacji czy baśniowego przewodnika.
Wielka zagadka Misia Uszatka - Niedziela Inna niż Wszystkie - spektakl z audiodeskrypcją
Dla widzów od 4 roku życia
„Miś Uszatek” Czesława Janczarskiego to klasyka polskiej literatury dziecięcej. Pluszowy niedźwiadek, którego przygody doczekały się filmowej realizacji w łódzkim studio animacji Se-ma-for, zawładnął niegdyś wyobraźnią dużych i małych na całe dekady. Dziś o tego nieco zapomnianego przez obecne pokolenie przedszkolnych dzieci oraz o jego przygody, chcielibyśmy się upomnieć w teatrze – przypominając ulubionego bohatera poprzednich pokoleń. Pragniemy, aby Miś Uszatek, jego mikroświat i świat jego wartości stanowił znowu element codzienności odwiedzających teatr widzów.Inspiracją do powstania sztuki "Wielka zagadka Misia Uszatka" była postać stworzona przez Czesława Janczarskiego (autor) i Zbigniewa Rychlickiego (ilustrator). Jej autor, znany dramaturg i reżyser Maciej Wojtyszko, stworzył dla tej postaci zupełnie nową historię, z zachowaniem ducha pierwowzoru. Propozycja Teatru Lalek Arlekin to opowieść o tym, co w życiu najistotniejsze, przedstawiona w skali mikro. To refleksja nad tym, co teraz, pomyślana jako krzepiąca historia o przyjaźni i pomaganiu, może dać naszym dzieciom – np. wsparcie w działaniu, model relacji czy baśniowego przewodnika.
„Miś Uszatek” Czesława Janczarskiego to klasyka polskiej literatury dziecięcej. Pluszowy niedźwiadek, którego przygody doczekały się filmowej realizacji w łódzkim studio animacji Se-ma-for, zawładnął niegdyś wyobraźnią dużych i małych na całe dekady. Dziś o tego nieco zapomnianego przez obecne pokolenie przedszkolnych dzieci oraz o jego przygody, chcielibyśmy się upomnieć w teatrze – przypominając ulubionego bohatera poprzednich pokoleń. Pragniemy, aby Miś Uszatek, jego mikroświat i świat jego wartości stanowił znowu element codzienności odwiedzających teatr widzów.Inspiracją do powstania sztuki "Wielka zagadka Misia Uszatka" była postać stworzona przez Czesława Janczarskiego (autor) i Zbigniewa Rychlickiego (ilustrator). Jej autor, znany dramaturg i reżyser Maciej Wojtyszko, stworzył dla tej postaci zupełnie nową historię, z zachowaniem ducha pierwowzoru. Propozycja Teatru Lalek Arlekin to opowieść o tym, co w życiu najistotniejsze, przedstawiona w skali mikro. To refleksja nad tym, co teraz, pomyślana jako krzepiąca historia o przyjaźni i pomaganiu, może dać naszym dzieciom – np. wsparcie w działaniu, model relacji czy baśniowego przewodnika.
Wielki Zły Lis
Dla dzieci od 5 lat
“Wielki Zły Lis” to zrealizowana na podstawie bestsellerowego komiksu pod tym samym tytułem światowa prapremiera teatralna.
Tytułowy wielki, zły lis wprawdzie bardzo chciałby siać postrach i trząść całym lasem, jednak zupełnie mu to nie wychodzi. Przez całkowity brak umiejętności łowieckich, każda próba polowania kończy się fiaskiem i upokorzeniem, a sam lis jest pośmiewiskiem całej okolicy, szczególnie kur. Bezradny i wciąż głodny (bo ile można jeść samą rzepę), daje się namówić prawdziwemu drapieżnikowi, wilkowi, na z pozoru genialny plan. Po co polować na kury i ryzykować życie, skoro można ukraść same jajka, a następnie odchować pisklaki, żeby zrobiły się tłuściutkie, i już - posiłek gotowy! Jednak to, co w teorii brzmi dobrze, w praktyce będzie oczywiście bardzo trudne, a w spektaklu na podstawie komiksu Rennera - także niesłychanie zabawne.
Historia porusza wiele ważkich, jednocześnie współczesnych i ponadczasowych tematów, jak przyjaźń, poszukiwanie swojej tożsamości i swojego miejsca w świecie, poświęcenie i nieograniczona moc macierzyńskiej miłości.
Wykorzystane w spektaklu formy zostały zaprojektowane wg dziecięcych rysunków, wyłonionych w ramach konkursu plastycznego na projekt lalki teatralnej.
“Wielki Zły Lis” to zrealizowana na podstawie bestsellerowego komiksu pod tym samym tytułem światowa prapremiera teatralna.
Tytułowy wielki, zły lis wprawdzie bardzo chciałby siać postrach i trząść całym lasem, jednak zupełnie mu to nie wychodzi. Przez całkowity brak umiejętności łowieckich, każda próba polowania kończy się fiaskiem i upokorzeniem, a sam lis jest pośmiewiskiem całej okolicy, szczególnie kur. Bezradny i wciąż głodny (bo ile można jeść samą rzepę), daje się namówić prawdziwemu drapieżnikowi, wilkowi, na z pozoru genialny plan. Po co polować na kury i ryzykować życie, skoro można ukraść same jajka, a następnie odchować pisklaki, żeby zrobiły się tłuściutkie, i już - posiłek gotowy! Jednak to, co w teorii brzmi dobrze, w praktyce będzie oczywiście bardzo trudne, a w spektaklu na podstawie komiksu Rennera - także niesłychanie zabawne.
Historia porusza wiele ważkich, jednocześnie współczesnych i ponadczasowych tematów, jak przyjaźń, poszukiwanie swojej tożsamości i swojego miejsca w świecie, poświęcenie i nieograniczona moc macierzyńskiej miłości.
Wykorzystane w spektaklu formy zostały zaprojektowane wg dziecięcych rysunków, wyłonionych w ramach konkursu plastycznego na projekt lalki teatralnej.
Wielki Zły Lis - Skrzaty Książkojady
Dla dzieci od 5 lat
“Wielki Zły Lis” to zrealizowana na podstawie bestsellerowego komiksu pod tym samym tytułem światowa prapremiera teatralna.
Tytułowy wielki, zły lis wprawdzie bardzo chciałby siać postrach i trząść całym lasem, jednak zupełnie mu to nie wychodzi. Przez całkowity brak umiejętności łowieckich, każda próba polowania kończy się fiaskiem i upokorzeniem, a sam lis jest pośmiewiskiem całej okolicy, szczególnie kur. Bezradny i wciąż głodny (bo ile można jeść samą rzepę), daje się namówić prawdziwemu drapieżnikowi, wilkowi, na z pozoru genialny plan. Po co polować na kury i ryzykować życie, skoro można ukraść same jajka, a następnie odchować pisklaki, żeby zrobiły się tłuściutkie, i już - posiłek gotowy! Jednak to, co w teorii brzmi dobrze, w praktyce będzie oczywiście bardzo trudne, a w spektaklu na podstawie komiksu Rennera - także niesłychanie zabawne.
Historia porusza wiele ważkich, jednocześnie współczesnych i ponadczasowych tematów, jak przyjaźń, poszukiwanie swojej tożsamości i swojego miejsca w świecie, poświęcenie i nieograniczona moc macierzyńskiej miłości.
Wykorzystane w spektaklu formy zostały zaprojektowane wg dziecięcych rysunków, wyłonionych w ramach konkursu plastycznego na projekt lalki teatralnej.
“Wielki Zły Lis” to zrealizowana na podstawie bestsellerowego komiksu pod tym samym tytułem światowa prapremiera teatralna.
Tytułowy wielki, zły lis wprawdzie bardzo chciałby siać postrach i trząść całym lasem, jednak zupełnie mu to nie wychodzi. Przez całkowity brak umiejętności łowieckich, każda próba polowania kończy się fiaskiem i upokorzeniem, a sam lis jest pośmiewiskiem całej okolicy, szczególnie kur. Bezradny i wciąż głodny (bo ile można jeść samą rzepę), daje się namówić prawdziwemu drapieżnikowi, wilkowi, na z pozoru genialny plan. Po co polować na kury i ryzykować życie, skoro można ukraść same jajka, a następnie odchować pisklaki, żeby zrobiły się tłuściutkie, i już - posiłek gotowy! Jednak to, co w teorii brzmi dobrze, w praktyce będzie oczywiście bardzo trudne, a w spektaklu na podstawie komiksu Rennera - także niesłychanie zabawne.
Historia porusza wiele ważkich, jednocześnie współczesnych i ponadczasowych tematów, jak przyjaźń, poszukiwanie swojej tożsamości i swojego miejsca w świecie, poświęcenie i nieograniczona moc macierzyńskiej miłości.
Wykorzystane w spektaklu formy zostały zaprojektowane wg dziecięcych rysunków, wyłonionych w ramach konkursu plastycznego na projekt lalki teatralnej.
Włókniarki
Spektakl dla widzów od 16 lat.
„Włókniarki” to spektakl – koncert, którego scenariusz jest oparty na wydanej w 2018 roku książce Marty Madejskiej „Aleja Włókniarek”, przedstawiającej losy łódzkich pracownic przemysłu włókienniczego. Kobiet, które szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegar, w takt którego prządka musiała chodzić „jak koń w kieracie”, a jej całe życie dzieliło się na trzy etapy: fabrykę, szpital i cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane seksualnie, przedwcześnie postarzałe, a jednocześnie kobiety bohaterki. Historie łódzkich włókniarek stały się jednak siłą napędową zmian. Ich praca spowodowała przewrót, wymuszając wprowadzanie nowych przepisów i wywołując rewolucję obyczajową. Główne role w spektaklu odegrały więc kobiety, osiem aktorek łódzkiego Arlekina. Przedstawienie w reżyserii Tomasza Mana ze specjalnie napisaną do niego rockową muzyką, graną na żywo stało się doskonałym przykładem pokazania „herstorii” Łodzi.
„Włókniarki” to spektakl – koncert, którego scenariusz jest oparty na wydanej w 2018 roku książce Marty Madejskiej „Aleja Włókniarek”, przedstawiającej losy łódzkich pracownic przemysłu włókienniczego. Kobiet, które szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegar, w takt którego prządka musiała chodzić „jak koń w kieracie”, a jej całe życie dzieliło się na trzy etapy: fabrykę, szpital i cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane seksualnie, przedwcześnie postarzałe, a jednocześnie kobiety bohaterki. Historie łódzkich włókniarek stały się jednak siłą napędową zmian. Ich praca spowodowała przewrót, wymuszając wprowadzanie nowych przepisów i wywołując rewolucję obyczajową. Główne role w spektaklu odegrały więc kobiety, osiem aktorek łódzkiego Arlekina. Przedstawienie w reżyserii Tomasza Mana ze specjalnie napisaną do niego rockową muzyką, graną na żywo stało się doskonałym przykładem pokazania „herstorii” Łodzi.
Włókniarki - spektakl z audiodeskrypcją
Spektakl od 16 lat
Spektakl dla widzów od 16 lat.„Włókniarki” to spektakl – koncert, którego scenariusz jest oparty na wydanej w 2018 roku książce Marty Madejskiej „Aleja Włókniarek”, przedstawiającej losy łódzkich pracownic przemysłu włókienniczego. Kobiet, które szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegar, w takt którego prządka musiała chodzić „jak koń w kieracie”, a jej całe życie dzieliło się na trzy etapy: fabrykę, szpital i cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane seksualnie, przedwcześnie postarzałe, a jednocześnie kobiety bohaterki. Historie łódzkich włókniarek stały się jednak siłą napędową zmian. Ich praca spowodowała przewrót, wymuszając wprowadzanie nowych przepisów i wywołując rewolucję obyczajową. Główne role w spektaklu odegrały więc kobiety, osiem aktorek łódzkiego Arlekina. Przedstawienie w reżyserii Tomasza Mana ze specjalnie napisaną do niego rockową muzyką, graną na żywo stało się doskonałym przykładem pokazania „herstorii” Łodzi.
Spektakl dla widzów od 16 lat.„Włókniarki” to spektakl – koncert, którego scenariusz jest oparty na wydanej w 2018 roku książce Marty Madejskiej „Aleja Włókniarek”, przedstawiającej losy łódzkich pracownic przemysłu włókienniczego. Kobiet, które szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegar, w takt którego prządka musiała chodzić „jak koń w kieracie”, a jej całe życie dzieliło się na trzy etapy: fabrykę, szpital i cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane seksualnie, przedwcześnie postarzałe, a jednocześnie kobiety bohaterki. Historie łódzkich włókniarek stały się jednak siłą napędową zmian. Ich praca spowodowała przewrót, wymuszając wprowadzanie nowych przepisów i wywołując rewolucję obyczajową. Główne role w spektaklu odegrały więc kobiety, osiem aktorek łódzkiego Arlekina. Przedstawienie w reżyserii Tomasza Mana ze specjalnie napisaną do niego rockową muzyką, graną na żywo stało się doskonałym przykładem pokazania „herstorii” Łodzi.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.